Ποίηση – Οι Ποιητές –

Ποίημα Ανύπαρκτοι στο άπειρο, μικροί σ' αυτόν τον κόσμο. Λέξεις που συνωμοτούν ψάχνοντας φθαρμένα γραμματόσημα, αρχίζουν έναν αόρατο χορό και ο ήλιος μπρος τους γονατίζει. Φιλάει το χώμα και ξανασηκώνεται.…

Continue ReadingΠοίηση – Οι Ποιητές –

Ο Γιώργος Τσιβελέκος διάβασε και προτείνει τις ποιητικές συλλογές της Ιωάννας Αθανασιάδου

Η Ιωάννα Αθανασιάδου, έχοντας γράψει αμέτρητα ποιήματα για όποια θεματική μπορεί κανείς να φανταστεί, από τις εποχές και τη φύση, μέχρι τον πόλεμο, ιστορικά γεγονότα, εθνικές επετείους, κοινωνικά ζητήματα και…

Continue ReadingΟ Γιώργος Τσιβελέκος διάβασε και προτείνει τις ποιητικές συλλογές της Ιωάννας Αθανασιάδου

Ποίηση – Δρόμο Χάραξε –

Ποίημα Δρόμο χάραξε η ελπίδα πάνω στο χαμόγελό σου. Τον βαδίζω για να φτάσω μες στον κόσμο τον δικό σου. Βγάλε με απ' τη μοναξιά μου, δώσε μου διέξοδα. Να…

Continue ReadingΠοίηση – Δρόμο Χάραξε –

Ποίηση – Ο αήττητος χρόνος –

Ποίημα Ρητή η εντολή του δικτάτορα Χρόνου. Απαγόρευση Ονείρων, διατάζει. Αντιστέκεται η Νιότη. Στα μάτια τον κοιτάζει. Μετράει το μπόι της. «Θα σε νικήσω» φωνάζει. Μα εκείνος… ξέρει. Αήττητη η…

Continue ReadingΠοίηση – Ο αήττητος χρόνος –

Ποίηση – Τζο . . . –

Ποίημα Σιωπή τα χρόνια τα φευγάτα που αλήτεψα. Αφηγητής στο παραμύθι κατά τύχη κι όταν ο χρόνος γέρος πια μαζί μου βήχει. Εσύ κοιμάσαι του σκασμού κι εγώ δε νύσταξα.…

Continue ReadingΠοίηση – Τζο . . . –

Ποίηση – Δροσοσταλίδα –

Ποίημα Εύθραυστη ομορφιά, Αλλόκοτο πλάσμα αδιαπέραστο. Επιδερμίδα λευκού ροδάκινου, οι φλέβες της σχεδόν ορατές. Ευτυχία, Μια χρωματιστή σημαία στην έρημο του ημερολογίου μου. Λευκό κρασί, τσέρι, μπράντι ροδάκινο και μια…

Continue ReadingΠοίηση – Δροσοσταλίδα –

Ποίηση – Μ Ο Ι Ρ Α –

Ποίημα Τρυφερά της νοσταλγίας το χέρι χαϊδεύει το ρυτιδωμένο πρόσωπο του αδυσώπητου χρόνου. Ποτάμια που κυλήσαν και παρέσυραν όμορφα λόγια ερωτικά μα και θυμού, οι μέρες που έφυγαν. Νύχτες του…

Continue ReadingΠοίηση – Μ Ο Ι Ρ Α –

Ποίηση – Ο θρήνος της νεροποντής –

Ποίημα Ο ήλιος έδυσε, στην άδεια θέση του ο ίσκιος του περιστεριού και της αυγής το σκίρτημα. Αναπολώ, της ξανθής μέρας τα τριαντάφυλλα, τα ωραία τους κεφάλια ατένιζαν τον βυσσινόκηπο.…

Continue ReadingΠοίηση – Ο θρήνος της νεροποντής –

Ποίηση – Εις Μνήμην –

Ποίημα   Εις μνήμην !!! Οι θάλασσες δεν αναπνέουν, πνίγονται από το κλάμα και άνεμοι δυνατοί σκουπίζουν τα δάκρυα της, ο ουρανός έδιωξε τ' αστέρια, άνοιξε την μεγάλη αγκαλιά του…

Continue ReadingΠοίηση – Εις Μνήμην –

Ποίηση – Χωρίς Χνάρια –

Ποίημα Βάραινε ο νους μου από τις πολλές σκέψεις. Τσιγάρο και ποτό για να ελαφρύνω λίγο τους παλμούς της καρδιάς. Ξεκίνησα να γράφω πάλι, να ελευθερώσω τις καταπιεσμένες λέξεις, πριν…

Continue ReadingΠοίηση – Χωρίς Χνάρια –