Ποίηση – Στο νησί –
Ποίημα Σαν αγκαλιά με συντροφεύει η ηρεμία του τοπίου: το νησί μικρό, μακρόστενο στο σχήμα, καταπράσινο με ελιές. Το ίδιο και η στεριά απέναντι, που βρίσκεται σε μικρή απόσταση. Στο…
Ποίηση – Αγαπημένε μου –
Ποίημα Ένας τρυγητής Σεπτέμβρης, ηδονικά σαν εραστής, τη μεθυστική του μούστου μυρωδιά ακουμπά πάνω στα μισάνοιχτα μου χείλη. Και δυο λέξεις ντυμένες στου κόκκινου το χρώμα γεννιούνται στο λαιμό μου.…
Ποίηση – Οι Ποιητές –
Ποίημα Ανύπαρκτοι στο άπειρο, μικροί σ' αυτόν τον κόσμο. Λέξεις που συνωμοτούν ψάχνοντας φθαρμένα γραμματόσημα, αρχίζουν έναν αόρατο χορό και ο ήλιος μπρος τους γονατίζει. Φιλάει το χώμα και ξανασηκώνεται.…
Ο Γιώργος Τσιβελέκος διάβασε και προτείνει τις ποιητικές συλλογές της Ιωάννας Αθανασιάδου
Η Ιωάννα Αθανασιάδου, έχοντας γράψει αμέτρητα ποιήματα για όποια θεματική μπορεί κανείς να φανταστεί, από τις εποχές και τη φύση, μέχρι τον πόλεμο, ιστορικά γεγονότα, εθνικές επετείους, κοινωνικά ζητήματα και…
Ποίηση – Δρόμο Χάραξε –
Ποίημα Δρόμο χάραξε η ελπίδα πάνω στο χαμόγελό σου. Τον βαδίζω για να φτάσω μες στον κόσμο τον δικό σου. Βγάλε με απ' τη μοναξιά μου, δώσε μου διέξοδα. Να…
Ποίηση – Ο αήττητος χρόνος –
Ποίημα Ρητή η εντολή του δικτάτορα Χρόνου. Απαγόρευση Ονείρων, διατάζει. Αντιστέκεται η Νιότη. Στα μάτια τον κοιτάζει. Μετράει το μπόι της. «Θα σε νικήσω» φωνάζει. Μα εκείνος… ξέρει. Αήττητη η…
Ποίηση – Τζο . . . –
Ποίημα Σιωπή τα χρόνια τα φευγάτα που αλήτεψα. Αφηγητής στο παραμύθι κατά τύχη κι όταν ο χρόνος γέρος πια μαζί μου βήχει. Εσύ κοιμάσαι του σκασμού κι εγώ δε νύσταξα.…
Ποίηση – Δροσοσταλίδα –
Ποίημα Εύθραυστη ομορφιά, Αλλόκοτο πλάσμα αδιαπέραστο. Επιδερμίδα λευκού ροδάκινου, οι φλέβες της σχεδόν ορατές. Ευτυχία, Μια χρωματιστή σημαία στην έρημο του ημερολογίου μου. Λευκό κρασί, τσέρι, μπράντι ροδάκινο και μια…
Ποίηση – Μ Ο Ι Ρ Α –
Ποίημα Τρυφερά της νοσταλγίας το χέρι χαϊδεύει το ρυτιδωμένο πρόσωπο του αδυσώπητου χρόνου. Ποτάμια που κυλήσαν και παρέσυραν όμορφα λόγια ερωτικά μα και θυμού, οι μέρες που έφυγαν. Νύχτες του…
Ποίηση – Ο θρήνος της νεροποντής –
Ποίημα Ο ήλιος έδυσε, στην άδεια θέση του ο ίσκιος του περιστεριού και της αυγής το σκίρτημα. Αναπολώ, της ξανθής μέρας τα τριαντάφυλλα, τα ωραία τους κεφάλια ατένιζαν τον βυσσινόκηπο.…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 51
- 52
- 53
- 54
- 55
- 56
- 57
- …
- 75
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα