Ποίημα
Σιωπή τα χρόνια τα φευγάτα
που αλήτεψα.
Αφηγητής στο παραμύθι
κατά τύχη
κι όταν ο χρόνος γέρος πια
μαζί μου βήχει.
Εσύ κοιμάσαι του σκασμού
κι εγώ δε νύσταξα.
Βάλε να πιω να ζαλιστώ
να μη με νοιάζει.
Πλάι σου έμαθα να ζω
σαν καμικάζι.
Βάλε να πιω να ζαλιστώ
και ξαναβάλε.
Νιώθω πως πρέπει να βιαστώ
Να βρω ποιος σκότωσε το Τζο
Πριν το φινάλε.
Βάλε να πιω να ζαλιστώ και ξαναβάλε.
Σαύρα στις λάμπες οροφής
στην αγορά
και γητευτής κατοικιδίων
στα σαλόνια.
Σκλάβος των πόθων που φορούν
φτηνή κολόνια
και ενός καημού
που έτσι κι αλλιώς δε σ΄αφορά…
©2023 Vagelis Fragiadakis
Αρθρογράφος – Ποιητής
