//pixabay.com/photos/
Ποίηση – Έ τ σ ι –
Ποίημα Έτσι, Σαν συναπάντημα του αγέρα με την θάλασσα σαν ξαφνική βροχή που στο χώμα σου ανάσανα. Σαν τόση δα μια στιγμή μες' την αιωνιότητα σκιά ανυπαρξίας που ξάφνου έγινε…
Ποίηση – Χώμα ήμουν –
Ποίημα Με δανεικά φτερά, πετώ ψηλά, πάνω από τον κόσμο, μακριά από την γη. Ακουμπώ για λίγο το ουράνιο τόξο, γεμίζω την ψυχή μου με χρώματα αγάπης, μ΄ελπίδα. Ζυγώνω τον…
ΜΟΥΣΑ ΜΟΥ, ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΕΣΕΝΑ, ΕΧΑΣΑ ΕΜΕΝΑ
Δεν ξέρω μούσα αν σε έχασα. Ούτε αν σε είχα ξέρω, κάποτε, Έχω και μένα χάσει. Γυρεύω απεγνωσμένα να με βρω, στην έμπνευσή σου της στιγμής, στους στίχους σου, που…
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΧΘΕΣ
Φορούσε παλτό η μέρα, και σκούρα γυαλιά και καπέλο. Ντάλα μεσημέρι ενός Αυγούστου που όλα μύριζαν καμένα όνειρα και πνιγμένες ελπίδες. Μαύρο το χρώμα του, μακρύ ως τα κάτω, να…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα