Θάλασσα αγάπη μου
Θάλασσα της ψυχής μου,
Θάλασσα στα βαθιά σου
γαλανά νερά, βυθίζω το κορμί μου
Και πάλι αναδύομαι
Γλιστρώ στα κύματά σου
μετράω την ανάσα μου
στα όμορφα νερά σου.
Στα βάθη σου κολύμπησα
και γνώρισα τη ζωή μου
έδωσα χίλια ονόματα στη
μακρινή ανάμνηση της ψυχής μου.
Πατρίδα μου είσαι θάλασσα
και εγώ το πλάσμα που γυρεύει
να βρει χαρά εκεί
που ο χρόνος έχει σβήσει
και στο λιοπύρι της καρδιάς
τον ίδιο έρωτα να ζήσει.
Ποια είμαι θάλασσα;
από την Αρχή γυρεύω,
Μην είμαι άραγε από τον βυθό;
μην ήρθα από ένα κοχύλι;
Μην τάχα οι μοίρες με έστειλαν
στο πιο γλυκό σου δείλι;
Να σε αγαπήσω και να ορκιστώ
σε αυτό τον έρωτα μην ξεχαστώ
Σαν το ζευγάρι που ερωτεύτηκε στον ήλιο,
Την ώρα που εκείνος χάιδευε
τα γαλάζια της μαλλιά
Τα κύματά της χάιδευαν
τα πόδια του με πίστη
Όταν ο έρωτάς τους έγινε
της αγάπης τους χίλια φιλιά
Ορκίστηκαν στον άνεμο,
στα σύννεφα και στα πουλιά
Πόσο σε αγαπώ θάλασσα…
©2023 Μαριάνθη
Αρθρογράφος – Ποιήτρια – Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα