Ποιητική διάθεση
Τι να πω για τα μάτια σου….
Ότι το βλέμμα τους με έχει συγκλονίσει γλυκά και έχω χάσει τον ύπνο μου
υπό την επήρεια της μεθυστικής θύμησής τους;
Θα ήταν κοινότυπο να το πω, μα όμως τόσο αληθινό.
Τι να πω για τα χείλη σου….
Ότι θα ήθελα να γευτώ το φιλί τους μέχρι τον τελευταίο κύτταρό μου
και να νιώσω της ζωής το υπέρτατο θαύμα;
Θα ήταν συνηθισμένο να το πω,
μα όμως είναι τόσο δυνατές οι προσδοκίες των αισθήσεών μου….
Τι να πω για τα όμορφα πειράγματά σου;
Ότι τριγυρίζουν συνεχώς μες στις σκέψεις μου και ζωγραφίζουν τα χείλη μου
με τον χαμόγελο μιας ιδιαίτερης ευτυχίας;
Θα ήταν περιττό να το πω,
μα τα αστεία σου και τα λόγια σου φέρνουν την απόλυτη λάμψη στο πρόσωπό μου
και πια δεν καραδοκεί η λύπη…
Τι να πω για τα χέρια σου….
Ότι μου έχουν προσφέρει την πιο καλοσυνάτη και υπέροχη αγκαλιά
και οι στιγμές εκείνες κυριαρχούν τρυφερά σε όλη την ύπαρξή μου
σαν κόκκινο λουλούδι που ανθίζει μες στον χειμώνα;
Θα ήταν ανώφελο να το πω αφού σημασία δεν έχουν οι λέξεις πια,
μα η πρωτόγνωρη μουσική που με πλημμύρισε τις στιγμές εκείνες
με την αιωνιότητα της σφιχτής αγκαλιάς σου,
εκεί που μου χάρισες σε δευτερόλεπτα έναν ολόκληρο κόσμο, τον κόσμο της αγάπης…
Τι άλλο να πω;
Τα έχω πει όλα, μα και τίποτα…
Γιατί τα συναισθήματα φθείρονται από τις λέξεις,
και δυναμώνουν μες σε ένα βλέμμα και σε μια όμορφη αγκαλιά…
Τι άλλο να πω πια;
Όλα τα είπα, μα λείπουν δύο στιγμές απ’ τη ζωή μου:
Η στιγμή από ένα σου βλέμμα,
η στιγμή από μια σφιχτή σου αγκαλιά.
Εκεί που τα όνειρα σμίγουν με την μαγική πραγματικότητα του έρωτα…
Ευγενία Τζένη Τσιούγκου
©2025 Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
