Είναι και τούτες οι σιωπές
που τόσο ζεστά μιλούν,
είναι που εκείνα τα αγκάθια σου θυμίζουν,
πως πλάι τους μεγαλώνουν
μικρά μπουμπούκια ν΄ανθίσουν
είναι και κείνα τα ολόγιομα φεγγάρια
που ταξιδεύουν,
φορώντας τα ρούχα αερικών,
είναι που τίποτα πιο φωτεινό
από κείνους τους χτύπους
που δε μετρούν απόσταση
καθώς κρατούν σφιχτά
τα φύλλα της αγκαλιάς !
©2023 Lena Monastiriotou
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα