Παραμύθι
Στο όμορφο δάσος,στην άκρη του μικρού μας χωριού,δίπλα στο ποταμάκι με το γάργαρο νεράκι…Ζούσαν τα πιο χαρούμενα ζωάκια.Ομορφα σκιουράκια, κουνελάκια μα και ζωηρά λιονταράκια,γλυκά αρκουδάκια.Χαριτωμενα πουλάκια που τιτίβιζαν χαρωπά.Κι όλα μαζί ανεπνεαν πολύτιμο οξυγόνο που χάριζαν τα ανθισμένα δεντράκια.
Μια μικρή νεράιδα όλες τις μέρες,πρόσφερε τη βοήθεια της.Παρηγορουσε τους ανθρώπους,έσωζε τα ζωάκια,φρόντιζε τα δέντρα.Ακομη και τα φιδάκια τα ηρεμούσε με το μαγικό της ραβδάκι,τη γλυκιά φωνουλα της και τα αγαπούσε.Ομως στεναχωριοταν πολύ,γιατί παρατηρούσε με λύπη,πως οι άνθρωποι αδιαφορούσαν πια…Κάνεις δε νοιαζόταν να βοηθήσει κανέναν.Δεν αγαπούσαν πια αληθινά.Ειχαν γίνει τόσο άγριοι…που ακόμη και τα καημένα τα θηρία του δάσους άρχισαν να τους φοβούνται.
Η νεραιδούλα άρχισε να ψάχνει κάποιον υπεύθυνο, για να της εξηγήσει γιατί οι άνθρωποι έγιναν τόσο κακοί και ζηλεύουν πολύ.”Γιατί εσείς οι άνθρωποι σταματήσατε να αγαπάτε;Γιατί θέλετε να πονάνε οι φίλοι σας;Γιατί τρομάζετε τα ζωάκια;”Όμως κανείς δεν της απαντούσε…Την άφησαν ολομόναχη στη παγωνιά… χωρίς χαμόγελα, χωρίς αγκαλιές.Η μικρή μας νεραιδα απογοητεύτηκε πολύ κι άρχισε να κλαίει.Σκεπαστηκε με τα ξερά φύλλα ενός δέντρου κι εκείνο την αγκάλιασε τρυφερά με τα μαραμένα κλαδάκια του, κρατώντας τη ζεστή.Η φύση σιγά σιγά άρχισε πια να μαραίνεται, να χάνει τη λαμπερή της όψη.
Δύο μικρές χαριτωμένες αδερφούλες ανησύχησαν όταν είδαν στην αυλή του σπιτιού τους,τα στεναχωρημένα πουλάκια.Δεν τιτίβιζαν γλυκά…Εκείνα τις εξήγησαν γιατι η νεραιδούλα ήταν πολύ απογοητευμένη και η φύση μαραμένη.Οι μικρές αποφάσισαν να βρουν τη μικρή νεράιδα για να τη βοηθήσουν.
Λίγες μέρες μετά,ένα θαύμα άρχισε να συμβαίνει!Δύο λαμπερά και γλυκά χαμόγελα φωτίστηκαν μπροστά στη νεράιδα.Ηταν τα δύο χαριτωμένα κοριτσάκια!”Μη στεναχωριέσαι νεραιδούλα!Εμείς σε αγαπάμε και θέλουμε να σε βοηθήσουμε!”Η νεράιδα μας άρχισε να γελάει δυνατά απ’ την χαρά της!Και το μαγικό της ραβδάκι φωτίστηκε κι άρχισαν να στροβιλίζονται στον αέρα σε έναν γιορτινό χορό μαζί με τις δύο αδελφούλες.”Τέλεια!Θα είστε οι καλύτερες φίλες μου και οι φανταστικές βοηθοί μου!Σας αγαπώ πολύ!”Τραγουδάκια χαράς έβγαιναν από τα χείλη τους.
Μαζί με τις μικρές της φίλες,βοήθησαν τη νεράιδα μας και τα όμορφα ζωάκια του δάσους.Τα ευγενικά κουνελάκια,τα γλυκά αρκουδάκια, οι έξυπνες αλεπουδιτσες!Όλοι μαζί έδωσαν ξανά ζωή στο δάσος.Τα δέντρα γέμισαν νόστιμους καρπούς,τα λουλουδάκια άνθισαν πάλι και μοσχοβολησε όλος ο πλανήτης!Τα πουλάκια άρχισαν να κελαηδούν σε γλυκούς ρυθμούς! Μεταμόρφωσαν σε υπέροχα σπιτάκια όλους τους βράχους του δάσους.
Η νεραιδούλα με τις δύο αδελφούλες, κάλεσαν όσους καλούς ανθρώπους υπήρχαν στον πλανήτη…κι έτσι άρχισαν να ζουν αρμονικά στον δικό τους όμορφο και παραμυθένιο κόσμο.Χαρη στα δύο χαριτωμένα κοριτσάκια, η νεράιδα μας ξαναβρήκε το κέφι της και οι άνθρωποι έμαθαν πάλι να αγαπούν!
©️2024 Αναστασία Γεωργακοπούλου Αρθρογράφος -Συγγραφέας
Το παραμύθι παρουσιάστηκε,με χορευτική -θεατρική παράσταση,στο Μουσείο Παραμυθιού Καβάλας,στις 13/4/2024. & 25/5/2024
Εμπνευσμένο από τις γλυκιές ζουζουνες:Ιωάννα & Μαρίνα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα