Μοντέρνα ποίηση – Πώς να σταθώ στη γη; –

Ποίημα

Πώς να σταθώ στη γη
που με τιμώρησε και άρπαξε ότι αγαπώ;
Τα βήματα μου πια είναι προσβολή
σ΄αυτήν τη γη που με κορόιδεψε
και άνθισε με του κορμιού σου τη ζωή.
Όλα μέσα μου αναδύουν το άρωμα σου
Όλα γύρω μου μαραίνονται με τη σκέψη του φονιά σου
Κάθε εκατοστό αφιλόξενο και μισητό
ώρες ώρες νομίζω πως μυρίζω έναν αβάσταχτο οχετό.
Απάνθρωποι,
που σέρνονται βιαστικά προς τον εξευτελισμό
Φίδια,
που τυλίγονται σε κάθε ευλογημένο ξύλινο σταυρό
και ανάμεσα τους πάντα η αθωότητα,
που ξεγελάστηκε και κατάντησε
ένα σκουριασμένο παιχνίδι, που πάντα θ΄αγαπώ.
Άγνοια κινδύνου, για τον έρωτα
που τόλμησε να ονειρευτεί
η τιμωρία του σκληρή,
παραδειγματική, για να μην ξανασυμβεί.
Ακόμη αναρωτιέμαι… ‘Γιατί στέκομαι σ΄ αυτήν τη γη;’
Μου κατατρώει τη σάρκα ο θυμός και η φωνή
που αποφάσισε να μην ξαναβγεί, να λουφάξει στα σωθικά
που έτσι και αλλιώς σάπισαν μέσα σε μια βραδιά.
Σιωπή….
Η νέα αγαπημένη που συνάντησα κάτω από τη βροχή
να μοιρολογάει εμένα… εσένα… και τη φωνή.
Αντίο αγάπη μου,
μέχρι να συναντηθεί ξανά ο έρωτας, ο θάνατος και η ψυχή…

©2024 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα