Μοντέρνα ποίηση – Ύπουλη ματιά –

Ποίημα

Τόλμησες και ήρθες
εμφανίστηκες εκεί,
που η ψυχή το είχε απαγορεύσει.
Αλήθεια, πώς τόλμησες;
Δεν ήταν ξεκάθαρο
πως αφού συμφώνησες
η ζωή να συνεχιστεί μακριά μου,
δεν υπάρχει πια χώρος
για τίποτα δικό σου στην καρδιά μου.
Ακόμη και αυτή, η τελευταία ματιά μ΄ενοχλεί
Αποδεικνύει πόσο αχαρακτήριστα δειλός υπήρξες
Στέκεσαι σαν δειλό μαθητούδι
που δεν ξέρει που να κοιτάξει,
πως να συμπεριφερθεί,
τι να ψελλίσει και τι ν΄αρνηθεί.
Μια άβουλη ενοχλητική φιγούρα
εκεί, στην πιο απομακρυσμένη γωνιά της εκκλησιάς
που τρέμει μην πατήσει το νέο φόρεμα της παπαδιάς.
Φύγε… ο χώρος μίκραινε τρομερά
δεν αντέχω αυτήν την ύπουλη στερνή ματιά,
που έχει το θράσος να μου υπενθυμίζει
πως υπήρξες ο αγαπημένος μου για χρόνια πολλά…

©2023 Maria Stavridou
Glauka’s Talents

Αρθρογράφος – Λογοτέχνιδα