Ποίηση – Δεν γελάμε συχνά. . . –

Ποίημα

Δεν γελάμε συχνά δεν γελάμε.
Περπατάμε χωρίς να μιλάμε.
Τις στιγμές αναμνήσεις
κολλάμε
το ψυγείο
μηνύματα.
Οι δουλειές μας
αντίθετοι δρόμοι.
Το τραπέζι εκείνο ακόμη.
κι απ’ την άμμο
η θάλασσα μόνο
δύο βήματα…
Τι γυρεύω τι ψάχνω να βρω.
Σε ποιον πρέπει να δώσω εξηγήσεις.
Κουβαλώ τον δικό μου σταυρό.
Τον δικό σου να βρεις
να πουλήσεις.
Τι γυρεύεις τι ψάχνεις να βρεις.
Πως ξυπνάς κάθε μέρα
στις έξι.
Οι στιγμές κι ο καφές σου χωρίς
κι η αγάπη μια άγνωστη λέξη.
Δεν γελάμε συχνά δεν γελάμε.
Στο κορμί παραμύθια πουλάμε.
Λες και κρύβουν οι νύχτες μας
λάθη κι ανάθεμα
Προχωρώ
Έχω μάθει να αντέχω.
Ο Θεός μου ζητά
μα δεν έχω.
Τη ζωή μάλλον
πήρε ο ύπνος
και δεν ήρθε στο μάθημα…

©️2024 Vagelis Fragiadakis
Αρθρογράφος – Στιχουργός – Ποιητής

Βαγγέλης Φραγκιαδάκης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΗΣ - Ονομάζομαι Βαγγέλης Φραγκιαδάκης, γεννήθηκα το 1966, τελειόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ υπήρξα φοιτητής για δυόμιση χρόνια στο ΤΕΙ Ηρακλείου στο τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων. Παρότι δούλεψα στον τομέα εστίασης στην αγαπημένη μου Κρήτη, αποφάσισα ν΄ανοίξω τους ορίζοντες μου και να ταξιδέψω, έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω υπέροχους τόπους, ξεχωριστούς ανθρώπους, τις συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα τους και επίσης να δοκιμαστώ σε πολλές δουλειές, από βοηθός μάγειρα και σερβιτόρος, μέχρι έμπορος επίπλων και επαγγελματίας παίχτης του πόκερ. Η ζωή μια περιπέτεια με χιλιάδες εμπειρίες που με σφυρηλάτησαν, με διαμόρφωσαν για να φτάσω σήμερα να έχω στο πλάι μου μια υπέροχη οικογένεια, μια αγαπημένη σύζυγο και δυο παιδιά που καμαρώνω γι΄αυτά. Το ταξίδι της δημιουργικής γραφής δεν έχει πολλά χρόνια που ξεκίνησε, μια εσωτερική ανάγκη ν΄αφεθώ από τα ταξίδια της ζωής, στα ταξίδια της ψυχής, μου έδειξε τον δρόμο της πένας. Ο αναγνώστης των κειμένων μου θα διακρίνει τις επιρροές μου από τους όμορφους τόπους που περπάτησα, ενώ οι αναμνήσεις μου ακόμη κουβαλούν το άρωμα τους.

This Post Has One Comment

Αφήστε μια απάντηση