Ποίημα
Δεν γελάμε συχνά δεν γελάμε.
Περπατάμε χωρίς να μιλάμε.
Τις στιγμές αναμνήσεις
κολλάμε
το ψυγείο
μηνύματα.
Οι δουλειές μας
αντίθετοι δρόμοι.
Το τραπέζι εκείνο ακόμη.
κι απ’ την άμμο
η θάλασσα μόνο
δύο βήματα…
Τι γυρεύω τι ψάχνω να βρω.
Σε ποιον πρέπει να δώσω εξηγήσεις.
Κουβαλώ τον δικό μου σταυρό.
Τον δικό σου να βρεις
να πουλήσεις.
Τι γυρεύεις τι ψάχνεις να βρεις.
Πως ξυπνάς κάθε μέρα
στις έξι.
Οι στιγμές κι ο καφές σου χωρίς
κι η αγάπη μια άγνωστη λέξη.
Δεν γελάμε συχνά δεν γελάμε.
Στο κορμί παραμύθια πουλάμε.
Λες και κρύβουν οι νύχτες μας
λάθη κι ανάθεμα
Προχωρώ
Έχω μάθει να αντέχω.
Ο Θεός μου ζητά
μα δεν έχω.
Τη ζωή μάλλον
πήρε ο ύπνος
και δεν ήρθε στο μάθημα…
©️2024 Vagelis Fragiadakis
Αρθρογράφος – Στιχουργός – Ποιητής

Συνέχισε έτσι!