Περιμένοντας το λεωφορείο
Από την ποιητική μου συλλογή “ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ”
Η κυρά Νίκη ήτανε μία σωστή νοικοκυρά
τα πράγματα στο σπίτι της τα είχε όλα στη σειρά,
μια μέρα όμως παράξενους απ’ την ντουλάπα ήχους
άκουσε κρότους δυνατούς καθόλου δε ευήχους.
Ακόμα παρατήρησε, της φάνηκε αστείο,
κάθε φορά που πέρναγε το της γραμμής λεωφορείο
κροτάλιζε η ντουλάπα της εις την κρεβατοκάμαρά της
οι κρότοι την τριβόλιζαν, έπαιρναν τα μυαλά της.
Ούτε ο καλός ο σύζυγος μηδέ ο γείτονας απέναντι
δεν ημπορούσαν ούτε αυτοί να κάνουν κάτι έναντι
στο θόρυβο του ντουλαπιού που ήτανε εκνευριστικό
γι’ αυτό και η κυρά Νίκη φώναξε ένα ξυλουργό.
Μα και αυτός δεν έβρισκε του κρότου την αιτία
πρότεινε τότε να έμπενε μέσα εις την ντουλάπα
που εκεί θα επερίμενε με κάποια αγωνία
το λεωφορείο της γραμμής μια ξύλινη να βάλει τάπα.
Ενώ λοιπόν περίμενε εις την ντουλάπα μέσα
ο σύζυγος ήρθε απ’ τη δουλειά και έχασε τη μπέσα
όταν μες στην ντουλάπα τους βρήκε τον ξυλουργό
κι έκπληκτος του εφώναξε «-Τι θες ρ’ εσύ εδώ;!»
Τα έχασε ο ξυλουργός και ψέλισσε κάπως δειλά
«-Καλέ μου κύριε του σπιτιού, θάχα τα λόγια πιστευτά
δυο ώρες με υπομονή και ήσυχα εδώ μένω
αν θα σας έλεγα εδώ το λεωφορείο περιμένω;!»…
2024©G.Tzivras
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα