Ποίηση – Το Σταυροδρόμι . . . –

Ποίημα

Ένα ταξίδι λογισμού,
σε δυό στροφές ακόμη,
ανύποπτο ξεπρόβαλε,
μπροστά μου σταυροδρόμι.

Στέκομαι, συλλογίζομαι,
στο νού μου φέρνω τόσα,
όσα η ψυχή μέσα χωρεί,
κι άλλα ακόμη καμπόσα.

Το σταυροδρόμι ο σταθμός,
την σκέψη να μαζέψω,
ποιό μονοπάτι να πορευτώ,
και ποιό για να διαλέξω…

Λάθος ή σωστό,
κανείς ποτέ δεν ξέρει,
σε κάθε βήμα της ζωής,
ότι η μοίρα φέρει…

Το σταυροδρόμι αίνιγμα,
προτού να προχωρήσω,
της μοίρας τα μελλούμενα,
δεν μπορώ ν’ αποκλείσω…

Κοιτώ δεξιά ,κοιτώ ζερβά,
η καρδιά θ’αποφασίσει,
όπου τραβήξω η ζωή,
αυτή θα καθορίσει…

Τα μάτια κλείσε κι άνοιξε,
το φώς είναι δεδομένο,
το πεπρωμένο της ζωής,
πάντα είναι γραμμένο.

Ποιό μονοπάτι και πού οδηγεί,
και ποιό πρέπει να πάρω,
βλέπω το φώς κατάματα,
λαμπυρισμένο φάρο.

Το φώς θα με καθοδηγεί,
της μοίρας το γραμμένο,
να παρεκκλίνεις δύσκολο,
το μέλλον καθορισμένο.

©️2025 Ανδρούλλα Νικηφόρου
Αρθρογράφος * Ποιήτρια