Σκέψεις
Ψιλοβρέχει θυμό σε πύρινο βυθό
Ψιλοβρέχει δάκρυ σε χώμα διψασμένο
θόλωσε το τζάμι από ανάσα καυτής θύμησης,
οι κύκλοι έκλεισαν, οι θύρες σφάλισαν.
Κρύφτηκαν οι φρουροί της πύλης σε μεσαιωνικά δώματα,
αιχμάλωτοι σιωπής..
Αδέσποτη η νύχτα σέρνεται να δέσει την πνοή της σε περήφανα κυπαρίσσια,
να τρυγήσει τ’ άστρα. Ίσως φανεί το χάραμα.
Τραγούδι Νηρηίδας ακούγεται, μαγεύει με εύκρατα παραμύθια.
Έντεχνο το κάλεσμα της έκφυλης Βαβυλώνας..
Ψιλοβρέχει κι αποκοιμήθηκες
στο νανούρισμα γλυκόηχης υπόσχεσης
κι ο τηλαυγής Εξάγγελος στο προσκεφάλι σου αγρυπνά,
να μη χαθείς σε όνειρα τρωγλοδύτες σε λατομεία του ψέματος
στην ενέδρα λιθοβολημένης ελπίδας..
Στο ξύπνημα της Λάχεσης γδυτά τα σκοτάδια της πλάνης
τρομάζουν σε βωμό αθώων μαρτύρων…
©2026 Nancy Rosered
Αρθρογράφος * Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα