Είπαν πως είμαστε οι ερωτευμένοι …
Μας φόρεσαν την ταμπέλα και μετά έφυγαν
Βιάστηκαν να κλειστούν στα καταφύγια
της μονοτονίας και της ψεύτικης διαφυγής.
Δεν τους παρεξηγώ …
Ξεχάσανε πως είναι να διψάς
για τα χείλη ενός έκπτωτου αγγέλου,
που αποφάσισε να περπατήσει στη γη,
να φορέσει το δέρμα του θνητού,
να περπατήσει στο μονοπάτι του τρελού.
Λησμονήσανε πως είναι η σκέψη να φωτίζει
μονάχα με το χαμόγελο του,
η φωνή να δακρύζει μ΄έναν ψίθυρο του,
το κορμί να παραδίνεται στον εγωιστή πόθο – ανδρισμό του.
Είπαν πως είμαστε οι ερωτευμένοι …
Αυτοί που σκαρφίζονται
τα πιο δραματικά ποιήματα αυτού του κόσμου.
Αυτοί που φορούν την απελπισία δεύτερο πουκάμισο
και την θυσία ζωνάρι κεντημένο με αμέθυστο.
Σε κοιτάω και γελάω …
Είπαν πως είμαστε οι ερωτευμένοι
οι ανόητοι ρομαντικοί αυτού του κόσμου
και εσύ με φιλάς και ψιθυρίζεις …
‘Ξέρω πως είναι να πεθαίνω και να ζω μόνο για χάρη σου’
©2023 Μαρία Σταυρίδου
Συγγραφέας – Αρθρογράφος
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα