ΤΟ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ

ΤΟ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ

Το ακατόρθωτο …
ετούτο να κυνηγάς
να θωρούν οι καιροί
πως άδεια είναι τα βόλια τους.
Μπλεγμένες οι σιωπές
στο κουβάρι του ξάγναντου
κορδέλες του αγρού που χρώματα μυρίζουν.
Ξεφλουδισμένες φωνές
μα ηλιοστεφάνωτες
στ΄αντίκρισμα του αηδονιού.
Ψεγάδι δεν έχει ο άνεμος
που τραγουδά φιλώντας τη βροχή !

 

 ©2023 Λένα Μοναστηριώτου

Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Λένα Μοναστηριώτου

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΡΙΑ - Πέρασαν τόσα χρόνια από όταν άρχισα να γράφω, να μουτζουρώνω και να αφήνω λέξεις, να σκίζω και πάλι από την αρχή, ένα ποτάμι ξεχείλιζε από τα στήθια μου λέξεις , δάκρυα, χαμόγελα στήνανε το παρτέρι τους κι εγώ μιλούσα με αυτές Γεμίζοντας το στέρνο μου τόπους ,χρόνους , στιγμές γεμάτες φωνές πουλιών πολύχρωμες λαλιές ανθρώπων λέξεις, λέξεις ώσπου σταμάτησα. Έμεινε μόνο μια φράση που έκρυψε μέσα της όλη μου τη θάλασσα. Όνομα ... άνθρωπος Συνέχισα να γράφω να ονειρεύομαι με μάτια ανοιχτά, ακολουθώ τη μουσική της ψυχής κι αφήνω τις νότες να μιλούν μέσα απ ' τα μάτια της !

Αφήστε μια απάντηση