Ποίηση – Νύχτα με φως ανοιχτό –

Ποίημα

Αν πάρεις μια χτένα τη νύχτα
και χτενίσεις τα μαλλιά της,
δεν θα βρεις ούτε ένα κόμπο,
όμορφα και λαμπερά,
έχει μια απέραντη καλοσύνη,
σε νιώθει και σε τραβάει κοντά της σαν βάλσαμο.
Δεν ακούς φωνές, ούτε τηλέφωνα να κτυπούν,
δεν υπάρχει συνωστισμός,
δεν διαγράφει,
δεν έχει μελάνι, δεν έχει χαρτί,
η χούφτα της χωράει όλα τα άσχημα και όμορφα.
Αφήνεσαι στο δικό της φως
στη σιωπή της αρμονίας της,
δεν την φορτώνεις ούτε με χρωματιστές βάρκες,
ούτε με κρύους ποταμούς,
η νοσταλγία κοντά της είναι μια υποσημείωση,
η συγκομιδή της είναι οι εποχές
που και αυτές έχουν χάσει τα λογικά τους.
Μιά είναι η γλώσσα της,
η αλήθεια !

©2023 Κατερίνα Ηρακλέους

Αρθρογράφος – Ποιήτρια