Βιβλίο – Το αστρικό ταξίδι της Ηρούς και η ενόραση – ( Έβδομο μέρος )

Βιβλίο

Από την άλλη μέρα οποίος ερχόταν το ήξερε από πριν !
αφού έκανε ότι της ζήτησε η ψυχούλα η χαμένη, έτσι την άφησε ήσυχη, κάτι άλλο όμως πιο δυνατό πιο καλό, θα ήταν πάντα κοντά της σε όλα, εκείνη όμως πάντα δισταχτική .
Φοβισμένη το έψαχνε συνέχεια «Τι ήταν αυτό ;»
όλο ρώταγε και ο άντρας της την καθησύχαζε να μη φοβάται … Πολλές φορές την ειδοποιούσε αν κάτι θα γινόταν, είχε όμως και κάποιους όρους που έπρεπε να σεβαστή η Ηρώ … Δεν είχε το δικαίωμα να λέει σε όποιον νάνε τι ήταν αυτό που της μίλαγε έπρεπε να έκανε καθημερινά την προσευχή που της είχε πει .. Ημέρες νηστείας με σεβασμό και όχι λόγια πολλά. Η Ηρώ απέφευγε συστηματικά να λέει τι της συνέβαινε δεν επιτρεπόταν, ο Σταύρος όμως όλο τα συζήταγε και έφτασε σε σημείο να την καθίζουν κάτω πολλά άτομα μαζί και να ρωτάνε ότι θέλανε.
Αυτό ήταν επώδυνο πολύ για εκείνη πια …
Όπως ήταν φυσικό άρχισε να δυσανασχετεί, κουραζόταν πολύ και του έκανε παράπονα .
Ένα πρωί που έφτιαξε καφέ να πιει, ακούει τη δύναμη της να της μιλά …
«Θα έρθει η γειτόνισσά σου, έχει προβλήματα σοβαρά, αν θες να τη βοηθήσεις μπορείς, μόνο μην τής πεις για έμενα, το κατάλαβες ;»
«Ναι δεν θα τής το πω …»
Δεν περνάνε δέκα λεπτά χτυπά το κουδούνι , η Αντιγόνη ….
«Ναι έλα επάνω»
«Καλημέρα Ηρώ, κερνάς καφέ ;»
«Φυσικά το ρωτάς, τι νέα, όλα καλά ;»
Φτιάχνοντας τον καφέ η Ηρώ…
«Άστα έχω πολλά προβλήματα με τον δικό μου, έχει σαλτάρει πια δεν ξέρω τι να κάνω ; με βουρκωμένα μάτια.
«Πάλι τα ίδια ; Ε πόσες φορές σου έχω πει, πάρε ένα παιδάκι να μεγαλώσεις, τόσα ορφανά υπάρχουν ; Ίσως και να μαζευόταν και αυτός, άσε που περνάνε τα χρόνια Αντιγόνη, μόνη σου θα μείνεις»
«Δε θέλει στο έχω πει πόσες φορές και τα οικονομικά τα ξέρεις πολύ χάλια, αυτός κρασί και γκόμενες τίποτε άλλο»
«Λυπάμαι πολύ αλλά έχει παραγίνει η κατάσταση, θα τρως ξύλο και δεν θα μιλάς κιόλας ; Τι να σου πω τώρα λοιπόν άκου αυτό είναι το μέλλον σου» αρχίζοντας να της λέει γεγονότα που φυσικά η Αντιγόνη τα ήξερε όλα, σε μια στιγμή ρωτά την Ηρώ.
«Ηρώ που τα ξέρεις εσύ όλα αυτά, εγώ δεν τα έχω πει ποτέ σε κανένα. Ειδικά το θέμα της οικογενείας μου και της θείας μου ; Βλέπεις τον καφέ;»
«Ποιο καφέ τι λες τώρα, γιατί είδα το φλιτζάνι σου ;»
«Ε τότε πως τα βλέπεις αυτά όλα που μου λες, θα τρελαθώ γιατί τα λες σαν να ήσουν μπροστά εγώ ξέρω τον καφέ και το ξέρεις, εσύ δεν μου έχεις εμπιστοσύνη δηλαδή να μου πεις ;»
«Καλά αφού επιμένεις θα σου πω, έχω μια δύναμη και τα βλέπω κάτι σαν ενόραση, μόνο σε παρακαλώ πολύ μην το λες πουθενά»
Αμέσως ακούει η Ηρώ τη φωνή …
«Σου είπα να μην της πεις για έμενα ; Τώρα η τιμωρία σου θα΄ρθει σε μια ώρα ακριβώς. Θα χτυπήσεις το πόδι σου το δεξί και για μέρες θα πονάς. Αυτό είναι πιο πολύ για να με ακούς τέλος»
Η Ηρώ κιτρίνισε.
«Άσε τα λέμε μια άλλη φορά τώρα έχω δουλειά, ρε Αντιγόνη μου ε ;
«Εντάξει άντε πάω και εγώ να βάλω το φαΐ αύριο πάλι τα λέμε …»
Έφυγε και η Ηρώ άρχισε να μαζεύει το σπίτι με πολύ προσοχή στα αυτιά της τα λόγια που της είπε .
«Μπα δεν θα με τιμωρήσει έτσι μου το είπε και εγώ ο βλάκας δεν το κρατάω το στόμα μου ; Φτου όλο παρακούω σαν τον βλάκα»
Δεν περνά μια ώρα να ο Σταύρος με το αμάξι να κορνάρει, όταν ήταν με ψώνια πάντα κόρναρε, για να τον βοηθήσει .. Ακούει το κουδούνι και πάει στο χολ να πατήσει το κουμπί, ν΄ανοίξει η κάτω πόρτα σαν να την έσπρωξε κάτι μπαίνει δίπλα ακριβώς, στην μικρή αποθήκη που είχαν ..
«Μα τι κάνω τώρα εδώ ;»
Καθώς γυρνά να βγει πέφτουν στο πόδι της δυο μάρμαρα που είχαν εκεί στο πλάι όρθια …κρακ το πόδι … Ούρλιαζε από τούς πόνους ..
«Αχ τι έπαθα η στραβή»
«Στο είπα για να μάθεις να ακούς, και να μην αμφιβάλλεις»
Όντως τής το είχε πει, από εδώ και πέρα έπρεπε να προσέχει πολύ και φυσικά ότι επέτρεπε να λέει μόνο, όρος απαράβατος …

 ©2023 Αναστασία Βαττη

Αρθρογράφος – Ποιήτρια – Συγγραφέας