Κοίτα Θεέ μου τα παιδιά
με υψωμένα χέρια,
θαρρούν τους ρίχνουνε φωτιά
του ουρανού τ´αστέρια.
Πατέρες πολεμούν σκληρά,
μητέρες δακρυσμένες
βρέφη κρατούν στην αγκαλιά
και τρέχουν τρομαγμένες.
Ο πόλεμος αθάνατος
το θάνατο σκορπάει
που νέους, γέρους και παιδιά
τυφλά τους ακουμπάει.
Κοίτα Θεέ μου συμφορά,
καταστροφή στη γη μας,
ανθρώπου χέρι μας κτυπά
και ξύνει την πληγή μας.
Μάτια δεν έχει ο πόλεμος
και ούτε ξεχωρίζει,
σκοτώνει χωρίς έλεος
και τις καρδιές μαυρίζει.
Άκου Θεέ μου προσευχές
που κάνουν οι ανθρώποι,
θέλουν ειρήνη και ζωή
ν´αναστηθούν οι τόποι.
©2023 ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα
Μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια ακόμη δεν συνειδητοποιήσαμε την σημαντικότητα της ειρήνης σ΄αυτόν τον ταλαιπωρημένο κόσμο
Ειρήνη θέλει ο κόσμος…. οι άρχοντες αυτου του κόσμου δεν τη θέλουν για τις δικές τους επιθυμίες