Ποίημα
Γυρνώντας απ’ το μέτωπο
άφησα πίσω νεκρό το σώμα μου.
Βρήκα το σπίτι στα χαλάσματα
και τους γονιούς μου στα κυπαρίσσια.
Βρήκα κι εσένα στα μαύρα.
“Δεν μπορώ να το πιστέψω,”
είπες, φτιάχνοντας μου καφέ.
“Πάνε τώρα τριάντα χρόνια, τόσα.”
“Ούτε κι εγώ” είπα,
“μπορώ να το πιστέψω”.
©2023 Κώστας Αρμεύτης
Αρθρογράφος – Ποιητής
(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΑΚΤΗ της Κύπρου)

Λυτές και όμορφες εικόνες γεμάτες συναίσθημα. Πολύ καλό. Θα σας ευχηθώ καλή χρονιά με υγεία και προκοπή