Ποίημα
Ακροβασία σε αμφίβολο σχοινί,
την ανάσα μου κρατώ μην ακουστεί,
μήπως βαφτίσεις την αγάπη ένοχη
Και δικαστώ χωρίς αναστολή.
Σκέψεις περνούν απ’το μυαλό
που σε θολώνουν
πλάθονται όλων των ειδών οι ιστορίες
όλα φαντάζουν με τη σκέψη προδοσίες
κι αυτές οι σκέψεις
πρώτα εσένα ισοπεδώνουν.
Πονάς εσύ ακόμα πιο πολύ από μένα
τη βασανίζεις την καρδιά μ’αμφιβολίες
βλέπεις να έρχονται για μας οι δυστυχίες
και προσπερνάς κάθε ωραίο από μένα.
Μη βασανίζεσαι καρδιά μου
μη λυπάσαι ήσουν εσύ για μένα ο ένας,
πάντα θα’σαι
κράτα το χέρι μου και δείξε εμπιστοσύνη
άλλη αγάπη σαν κι αυτή δεν έχει ξαναγίνει.
©2024 Καλλιόπη Θωμά
Αρθρογράφος – Συγγραφέας – Ποιήτρια

Πολύ όμορφο