Ποίημα
Δεν είδες κανέναν
στ’ αλήθεια να κλαίει.
Να τρέχει το δάκρυ
σαν λάβα καυτή,
να βγαίνει μαζί του η ψυχή.
Μα αν το θελήσεις να δεις,
αν απ’ τη πλάνη δεν τυφλωθείς.
Ψάξε και ίσως να βρεις,
τα δάκρυα κάποιας ψυχής.
Μ’ αυτά να κάνεις φυλαχτό,
να το φοράς στο στήθος.
Ν’ ακούς πως αντηχεί στη μοναξιά,
κάθε καρδιάς ο χτύπος.
©2024 Αγλαΐα Κεφαλά
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα
Εξαιρετικό αγαπημένη
Ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Μαρία