Ποίημα
Γυροβολιά είναι η ζωή,
σ’ ένα βαρύ ζεϊμπέκικο,
πότε στα ουράνια μας πετά,
μ’ έναν καπνό από σέρτικο
κι άλλοτε πάλι, μας κερνά,
δάκρυ από ρεμπέτικο.
Μοιάζει αυγουστιάτικη βραδιά,
που κρυφακούει ψέματα,
μα όταν η αγάπη νικηθεί
στου έρωτα τα βλέμματα,
γίνεται χείμαρρος καυτός,
μες του μυαλού τα ρέματα.
Στ’ αλισβερίσι αυτό, η ψυχή,
με τους καημούς μετριέται,
ό,τι τη βρει, το προσπερνά
κι απ’ την Αυγή κρατιέται.
Με μοσχοφίλερο κρασί,
πληγές και πόνους θρέφει
κι αν ξεπροβάλλει η χαρά,
να ‘ρθει κοντά, της γνέφει.
©2024 Βασούλα Μπουντούρη
Αρθρογράφος – Ποιήτρια – Στιχουργός
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα
Υπεροχο
πολύ όμορφο!