Αφήγημα – Ο ήρωας της θυγατέρας –
Αφήγημα Ο σοφός λαός ψιθυρίζει μεταξύ αστείου και σοβαρού πως ο πρώτος έρωτας κάθε μικρής θυγατέρας είναι ο πατέρας της. Ο όμορφος αρρενωπός ήρωας, με το βαθύ βλέμμα γεμάτο μυστήριο,…
Αφιερωμένο – Σαν σήμερα . . . –
Αφιερωμένο Σαν σήμερα.... μια μέρα βροχερή που οι μοίρες αποφάσισαν να σημαδέψουν την ψυχή, να της ορίσουν μονοπάτι, Γολγοθά και έναν έρωτα βασανιστή γεννήθηκες. Πήρες την πρώτη ανάσα ως διάδοχος…
Αφήγημα – Η φιγούρα και η πριγκίπισσα –
Αφήγημα Έβαλα το κλειδί και σφραγίζοντας τα μάτια το γύρισα προς τα δεξιά, για ν΄ανοίξει η εξώπορτα του πατρικού... Επίτηδες έσπρωξα με δύναμη για να την ανοίξω διάπλατα, σε περίπτωση…
Αφήγημα – Μια γκρίζα θάλασσα ελπίδα –
Αφήγημα Νευρική, αμήχανη και μ΄ένα αίσθημα φόβου να παλεύει να βγει στην επιφάνεια, προσπαθώ να μείνω ακίνητη και ταυτόχρονα να το καταπνίξω. Δεν τρέφω ψευδαισθήσεις, δε θα τα καταφέρω... Φοβάμαι…
Παραμύθι – Η διαταγή του Βασιλιά –
Παραμύθι για μεγάλα παιδιά Χρόνια και καιροί πολλοί, η κακία αποφάσισε να κατοικήσει σε κορμί που είχε γεννηθεί για να εκδικηθεί, για ν΄αντέχει τη βρωμιά, τη ζήλεια, το σκοτάδι το…
Αφήγημα – Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΖΩΝΤΑΝΟΙ –
Αφήγημα Νιώθεις το κορμί να λυγίζει και δεν ξέρεις πως να το διαχειριστείς. Αισθάνεσαι κάποιον να έχει διεισδύσει στα σωθικά σου και μ΄ένα αιχμηρό αντικείμενο... ίσως ακόμη και με τα…
Αφήγημα – ΓΛΥΚΟ ΜΟΥ ΒΑΣΑΝΟ –
Αφήγημα Ακόμη και η γεύση του τσιγάρου στα χείλη μου έχει αλλοιωθεί... θα σκότωνα άνθρωπο για ένα ποτήρι βότκα... για λίγες ζαλισμένες στιγμές όση ώρα εσύ απέναντι μου, στολισμένη με…
Αφήγημα – Ντυμένη φάντασμα –
Αφήγημα Ακόμη ένα βράδυ ντυμένη φάντασμα, σε μια γωνιά του δωματίου που το νανουρίζει το παραπονιάρικο κλάμα της βροχής. Περιμένω… ακόμη σε περιμένω… κοιτάζω δίπλα μου τα φαντάσματα της ψυχής,…
Αφήγημα – Μια πατρίδα κρυμμένη –
Αφήγημα Ασυναίσθητα σήκωσα το βλέμμα και τον είδα να βοηθάει τον μικρό μας ν΄ανέβει στο ποδήλατο. Ένα κουρασμένο χαμόγελο αμέσως στολίστηκε στα χείλη μου. Περήφανη μητέρα, περήφανη σύζυγος, μα μια…
Μοντέρνα ποίηση – ‘Σ΄αγαπώ ακόμη και τρελή’ –
Ποίημα Η ώρα η πιο αβάσταχτη η ώρα που οι σκιές έχουν γίνει θαμώνες, φιγούρες μισητές και μ΄αγκαλιάζουν. Η ώρα που η σκέψη έχει γίνει πλέξη περίπλοκη γεμάτη θηλιές, γεμάτη…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- …
- 30
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα