Μοντέρνα ποίηση – ΕΝΑ ΕΡΗΜΟ ΣΠΙΤΙ –

Ποίημα

Ένα έρημο σπίτι…
Το καταφύγιο των αναμνήσεων μου
Εκεί, ανάμεσα στη φθαρμένη μπογιά
που απόμεινε μονάχη να τρομάζει τα πεινασμένα τρωκτικά
και το σκοροφαγωμένο ξύλο, με την έντονη μυρωδιά
που κάποτε σε κράταγε προστατευμένη στα ζεστά,
κοιμούνται θαμμένα όλα τα μυστικά της ένωσης μας.
Οι ανάσες, που έκρυβα στη μασχάλη μου
Οι πνιχτές κραυγές που έθαβα στην αγκάλη μου
Τ΄αναφιλητά, που θύμιζαν κλάμα
και φθινοπωρινή καταιγίδα κάτω από την ιτιά
Τ΄αγκαλιάσματα
που ψιθύριζες ντροπιασμένη πως ήταν δυνατά.
Πόναγαν τ΄αχτένιστα μαλλιά,
που εγώ άφηνα να με γαργαλάνε
και να μου εκμυστηρεύονται μυστικά,
άλλοτε παιδικά και άλλοτε βαθιά ερωτικά, σχεδόν σκοτεινά.
Σαν παλιό φθαρμένο κούτσουρο σε μια μικρή γωνιά,
αναπολώ τον έρωτα που με κράταγε στη φωτιά
που μ΄ανάγκαζε να βγαίνω στο φως και να φωνάζω δυνατά
‘Ήλιε κάψε τα πάντα
Κάψε όποιον τολμήσει να μου την πάρει μακριά’

©2024 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα