Μοντέρνα ποίηση – Ακούτε λέξεις; –
Ποίημα Ακούτε λέξεις; Ακούτε το θρήνο της άλλης; Που να γύρει το κορμί της; Πώς να ησυχάσει η καρδιά της; Πώς να συνεχίσει το όνειρο της; Αντίλαλοι από τις κραυγές…
Ποίηση – ΣΗΨΗ ΠΑΝΤΟΥ –
Ποίημα Σήψη κυρίεψε σώματα που ήταν βουτηγμένα στην αμαρτία, μέσα σε χρόνους που τα κορμιά, είχαν κορεσθεί από την ηδονή της σάρκας και δεν είχαν, τίποτα άλλο να δώσουν,…
Διήγημα – Το κούμπωμα –
Διήγημα Μόλις του έκλεισε το τηλέφωνο πρώτη, στα μούτρα, αθετώντας την μεταξύ τους συμφωνία. "Εσύ να με κλείσεις", του είχε... απαιτήσει με νάζι πριν από λίγο. Έτσι λέμε και ξελέμε…
Αφήγημα – Ο δεύτερος εαυτός μου –
Αφήγημα Έχω δύο εαυτούς (και πολλούς πολλούς υπο-εαυτούς που εντάσσονται σε αυτούς). Ο ένας, πασχίζει να είναι συνεπής στα χρειαζούμενα της καθημερινότητας, στα χρονοδιαγράμματα, στις υποχρεώσεις που φέρει ως γονιός,…
Μικρό διήγημα – Υ Π Ο Τ Α Γ Η –
Μικρό διήγημα Τα δάκρυά της, δεν τον συγκινούσαν. Θεωρούσε ότι κάτι τέτοιο ήταν εγωιστικό, κι όχι–απαραίτητα- γνήσιο. Οι γυναίκες κλαίνε για να συγκινήσουν το ακροατήριο, όταν τα επιχειρήματά τους δεν…
Ποίηση – Σε περιμένω για να΄ρθεις –
Ποίημα Σε περιμένω για να ‘ρθεις Μαρτύριο έγινε η ζωή και η καρδιά εμαράθη σε περιμένω για να ‘ρθεις ενώ ξέρω δε θα ‘ρθεις. Όλα σου τα εφύλαξα να έρθεις…
Αφήγημα – Ο έρωτας δε μπαίνει σε καλούπια –
Αφήγημα Λίγο έρωτα δεν είχα να σου δώσω!Στα καλούπια της δειλίας σου δε χωρούσα να κλειστώ.Σ' αγαπούσα πολύ,σε φιλούσα πολύ, σ' αγκάλιαζα πολύ...Υπήρξες όμως δειλός και δεν κατάφερες ν απολαύσεις…
Αφήγημα – Το πέτρινο πρόσωπό σου –
Αφήγημα Δεν χρειάζεται να βλέπω το θλιμμένο, κενό συνοφρύωμα στο πρόσωπο σου … αυτό το μακρινό βλέμμα σαν να μην αναγνωρίζεις κανέναν. Σαν να αντικρίζω ένα πίνακα σύγχρονης, συναισθηματικής ζωγραφικής…
Ποίηση – Στο μουράγιο –
Ποίημα Στο μουράγιο της καρδιάς μου, όλη μέρα καρτερώ τις πληγές μου να ξεπλύνω, στης αλμύρας τον αφρό. Στο σκαρί της ευτυχίας, βρίσκω πόρτα σφαλιστή με το φύσημα του μπάτη,…
Ποίηση – Τα φύλαξα βαθιά –
Ποίημα Φύλαξα βαθειά, στο συρτάρι της ψυχής, όνειρα και αισθήματα, μιάς αλλοτινής ζωής... Τα νότισα με δάκρυα, πριχού να τα φυλάξω... τα διάβασα στοχαστικά, δεν θέλω να πετάξω... Πίστεψα πώς…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 78
- 79
- 80
- 81
- 82
- 83
- 84
- …
- 195
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα