Ποίηση – Βροχερή Νύχτα –

Ποίημα Ακούω να πέφτει η βροχή ασταμάτητα. Δακρύζει το υπόστεγο Μοναξιά κρυώνουν τα άστεγα όνειρα, με τόσο νερό σβήνουν οι προσευχές οι ανεκπλήρωτες. Ακούω παύσεις απέραντες διαταράσσουν το σκοτάδι. Η…

Continue ReadingΠοίηση – Βροχερή Νύχτα –

Μοντέρνα ποίηση – Ο ρ ε ι β ά τ η ς –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ορειβάτης στην ερημιά που επέλεξα ως την πιο ψηλή κορφή που πρέπει να κατακτηθεί. Σακίδιο επιβίωσης μία πίστη -γεννημένη ως δίδυμος αδελφός- σε κάτι ανώτερο και…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Ο ρ ε ι β ά τ η ς –

Ψίθυροι στο σκοτάδι – Άλλη μια Νύxτα στο Σεργιάνι. . . –

Ψίθυροι στο σκοτάδι Η ερημιά που προσφέρει αυτός ο πολύβουος όχλος αβάσταχτη. Παρόλα αυτά... συμβιβάζομαι... Φορώ το μαύρο ρούχο της απαξίωσης κι αρχίζω να παρατηρώ τη ζωή να σκορπιέται, να…

Continue ReadingΨίθυροι στο σκοτάδι – Άλλη μια Νύxτα στο Σεργιάνι. . . –

Μοντέρνα Ποίηση – Α μ α ρ τ ί α –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Αμαρτία Στέκεται αντίκρυ μου δίχως να μιλά. Κι όμως… την ακούω Νιώθω κατάσαρκα κάθε στιγμή της μεταμόρφωσής της, σ΄ έναν αλύγιστο πειρασμό αποπλάνησης. Εικόνες τρισδιάστατες θολώνουν…

Continue ReadingΜοντέρνα Ποίηση – Α μ α ρ τ ί α –

Μοντέρνα ποίηση – Θα Περιμένω για Πάντα . . . –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Πόσο πιο ακριβά θα πληρώσω την ανάσα; Το κόστος επιβίωσης έχει ήδη μαχαιρώσει την επόμενη ζωή. Ένα τυποποιημένο καταφύγιο προσφορά δυο ματωμένων γονιών η ακριβή μου…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Θα Περιμένω για Πάντα . . . –

Ποίηση – Που Λες Μαρία . . . –

Ποίημα * Α΄ Βραβείο Ανθρωποκεντρικής Ποίησης UNESCO «Σικελιανά 2020» Που λες Μαρία, φυσάει σήμερα το μανιασμένο σφύριγμα του ανέμου τρυπάει τ’αυτιά μου νυχτερίδες οι σκέψεις μου κρέμονται ανάποδα απ’το ταβάνι…

Continue ReadingΠοίηση – Που Λες Μαρία . . . –

Ποίηση – IN VITRO –

Ποίημα Το πρόσωπό μου μισό Ο Αχιλλέας θλιμμένος κοιτάζει την φτέρνα του Τα καλώδια του ηλεκτρικού σπάζουν το τοπίο στα δυό Η μέρα βραδύποδη Βαδίζει η μοναξιά μου γυμνή με…

Continue ReadingΠοίηση – IN VITRO –

Μοντέρνα ποίηση – Μάνα – Γη… λυπήσου μας –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Αγγίζοντας το χώμα το νιώθεις… πονάει… Σπαράζουν τα σωθικά της Περσεφόνης απ΄ την κατάντια μας. Τόση αδιαφορία, κατάρα – αρρώστια, αγιάτρευτη. Απογοήτευση - η γεύση αίματος…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Μάνα – Γη… λυπήσου μας –

Ποίηση – Τεθλασμένες και Καμπυλότητες –

Σκέψεις Διάλεγα ευθείες διαδρομές ως συντομότερες Διαπίστωσα την αρμονία της καμπυλότητας στην κοιλιά μιας γυναίκας εγκυμονούσας ελπίδα. Άνθρωποι παρατάσσονται κατά μόνας, προς αποφυγή συνωστισμού περιμένοντας το επίδομα προεξόφλησης σχέσεων τεθλασμένων.…

Continue ReadingΠοίηση – Τεθλασμένες και Καμπυλότητες –

Ποίηση – Γ υ ρ ι σ μ ό ς –

Ποίημα Σε χρόνια περασμένα κι όμορφες στιγμές Θα 'θελα να γινόταν να γυρνούσα πίσω Να δω ξανά ένα πρόσωπο αγνό με λαμπερό χαμόγελο και παιδική ανέμελη ομορφιά, ζωγραφισμένο Τότε που…

Continue ReadingΠοίηση – Γ υ ρ ι σ μ ό ς –