Μοντέρνα ποίηση – Μια αφήγηση –
Ποίημα Μια αφήγηση γεννημένη στη σιωπή αφιερωμένη στη λαχτάρα που δεν κατάφερε να ικανοποιηθεί. Μια ιστορία σκοτεινή που παραδόθηκε σε ηλιόλουστη γιορτή. Κουράστηκα να ζω με δανεικά παπούτσια, να καταπίνω…
Μοντέρνα ποίηση – Έρχονται ώρες . . . –
Ποίημα Έρχονται ώρες που θέλω να προκαλέσω τη φωνή να γίνει δολοφόνος, να γίνει σασμός, κόλαση σωστή. Τα λόγια να πάρουν φωτιά οι λέξεις να ντυθούν καρφιά τα χέρια μου…
Μοντέρνα ποίηση – Περπατάω αργά . . . –
Ποίημα Περπατάω αργά... προσπαθώ ν΄ανακαλύψω τα σημάδια που άφησες σ΄αυτήν τη γη όταν μάτωνες τα γόνατα ως παιδί όταν ίδρωνες και γελούσες ξένοιαστα σαν Βασιλιάς, σαν δρομέας, σαν μαχητής. Θέλω…
Μοντέρνα ποίηση – Λ έ ξ η σ ο υ –
Ποίημα Όχι πες μου... Πες εσυ... Πες μου για όλα σου κι εγω εδώ στην άκρη των λέξεων θα ακροβατώ σε καθε κόμμα σου, σε κάθε θαυμαστικό σου, ακόμα και…
Γεωργία Σύκα – Συρτάρι – Ποίημα
Συρτάρι Από τότε που άνοιξε αυτό το συρτάρι και ξεκόλλησε ο πάτος του του έρωτα η ζαριά οχτάρι διασκελισμοί γοργοί σε έτη αγεφύρωτοι καημοί με μέθη. Ένας κεραμιδόγατος βγήκε για…
Μοντέρνα ποίηση – Α ι ω ρ ο ύ μ α ι –
Ποίημα Αιωρούμαι…. σαν να με απέβαλε η ίδια η ζωή από πάνω της. Αισθάνομαι ένα φύσημα αγέρα να με παίρνει μακριά να μ΄απομακρύνει βίαια… στα βαθιά να με ταξιδεύει εκεί…
Μοντέρνα ποίηση – Το πέπλο μιας ‘ανόητης’ –
Ποίημα Τυλιγμένη στο πέπλο μιας ‘ανόητης’ που συμβιβάστηκε με το χθες που μαχαίρωσε το σήμερα που έθαψε το αύριο. Καθισμένη στην πιο βρώμικη γωνιά αυτού του κόσμου να προσποιείται πως…
Μοντέρνα ποίηση – ‘Μια φορά και έναν καιρό . . . ‘
Ποίημα Μια ανάποδη προσευχή Να μην είσαι εκεί Να μην έχει φιλί Να ξεχαστεί η ηδονή Να μείνει η ψυχή στη φυλακή Ένας κόσμος φτιαγμένος από την άρνηση και εγώ…
Μοντέρνα ποίηση – Α Θ Ω Ο Τ Η Τ Α –
Ποίημα Μια ραγισμένη αθωότητα ανάμεσα σε ψυχές που παλεύουν να πετάξουν ψηλά, που έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους, που τελικά αναζητούν τον Δήμιο τους. Ένα προδιαγεγραμμένο ταξίδι με άγνωστο προορισμό…
Ποιητική διάθεση – Α μ α ρ τ ί α –
Ποίημα * Ποιητική διάθεση Κυλιόμαστε σε μια θάλασσα τύψεων και ενοχών Θα πίστευε κανείς πως τα φιλιά μας έχουν γεύση λάσπης πως τα κορμιά έχουν ποτίσει από την ασχήμια της…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα