Ποίημα
Έφυγες…
Ίσως και να με ξέχασες.
Άνοιξα τα μάτια να δω την άνοιξη.
Σκοτεινή κι αυτή…
Πέταξες το χαμόγελο σου,
ώθησες το βλέμμα σου σε λόγια
που έμειναν χωρίς έκφραση,
τα έπλεξες όμως, και έμειναν κι αυτά
χωρίς χρώμα, χωρίς ανάσα
σε ουράνιους θόλους,
που όσο κι αν προσπάθησα
το μόνο που βρήκα σαν σε όνειρο
ήταν η απαλή υφή σου.
Δικάζεις και δικάζεται.
Τόλμησες αγγέλους να φιλήσεις,
στενά σοκάκια μέσα από λέξεις
να περπατήσεις,
αφυδατώνοντας ακόμα κι αυτή
τη σκέψη σου,
που την άφησες να πάλλεται
σε μακρινούς ορίζοντες…
©2024 ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΥΡΑΚΗΣ
Αρθρογράφος – Ποιητής

Εξαιρετικό