Ποίηση – Στου τρένου το σταθμό –
Ποίημα Τα όνειρα σκορπίσανε και πήραν λάθος δρόμο και γω με άλλο όνομα οδό και αριθμό. σ΄ένα σκοινί ακροβατώ. Ενάντια στο νομό και βήμα βήμα έρχομαι στου τρένου το σταθμό.…
Ποίημα Τα όνειρα σκορπίσανε και πήραν λάθος δρόμο και γω με άλλο όνομα οδό και αριθμό. σ΄ένα σκοινί ακροβατώ. Ενάντια στο νομό και βήμα βήμα έρχομαι στου τρένου το σταθμό.…
Ποίημα Ακόμη θυμάμαι… Ποτέ δε θα ξεχάσω εκείνον τον τελευταίο ψίθυρο… ‘Που πάει η αγάπη η καταραμένη;’ Μετά, με σκυμμένο το κεφάλι, με δεμένο το ζωνάρι… ντυμένος φυγή, πήρες το…
Ποίημα Χαϊκού Στου νου το χάρτη ταξίδια ζωγραφίζω, δρόμους της καρδιάς... ©2023 Στέλλα Πανουργιά - Σαββανή Αρθρογράφος - Ποιήτρια
Ποίημα Ανάβω απόψε μια φωτιά, να κάψω τη ζωή μου. Δικά σου γράμματα παλιά και ό,τι κράτησα μαζί μου. Φωτογραφίες, πράγματα και αναμνήσεις θα κάψω απόψε στη φωτιά μου κι…
Διηγηματική Ιστορία - Οι ψίθυροι μου στο σκοτάδι Τέσσερα μέτρα μακριά, τέσσερα μέτρα απόσταση από την καρδιά μου, από την ανάσα, που βγαίνει με δυσκολία από τα χείλη μου, που…
Ποίημα Δεν έχει η αγάπη κλειδαριά να την κλειδώσεις Χορεύει κάθε βράδυ σαν τρελή κάτω απ΄τα άστρα Τι κρίμα που δεν μπόρεσες να νιώσεις γιατί η δική σου η αγάπη…
Ποίημα Να τον αναζητάς κάθε στιγμή, σε κάθε εικόνα σε κάθε γεύση, σε κάθε ήχο, σε κάθε άγγιγμα. Η ηχώ του ονόματος του να σε ηλεκτρίζει, να παλεύεις να τον…
Ποίημα Είναι κάτι σιωπές, που στα μάτια σκαλώνουν και τις λέξεις πληγώνουν. Είναι κάτι κραυγές, που τη νύχτα λαβώνουν και τ’ αστέρια παγώνουν κι όσες, δεν πρόλαβα, αγκαλιές μέσα μου…
Ποίημα Ένας τρυγητής Σεπτέμβρης, ηδονικά σαν εραστής, τη μεθυστική του μούστου μυρωδιά ακουμπά πάνω στα μισάνοιχτα μου χείλη. Και δυο λέξεις ντυμένες στου κόκκινου το χρώμα γεννιούνται στο λαιμό μου.…
Ποίημα Δρόμο χάραξε η ελπίδα πάνω στο χαμόγελό σου. Τον βαδίζω για να φτάσω μες στον κόσμο τον δικό σου. Βγάλε με απ' τη μοναξιά μου, δώσε μου διέξοδα. Να…
0 items in your cart (0,00€)