Ε Ρ Ω Τ Α Σ – Έρωτας, γυμνός θεός . . . –

Ποίημα

Ήταν ήδη αργά παρά τέταρτο ,
στην δίνη του χρόνου χανόμουν εγώ.
Γυμνή η αλήθεια σου όταν με επισκέφτηκες Έρωτα.
Και εγώ, που τόσο σε περίμενα,
ηθελημένα αφήνομαι στην δική σου παλίρροια.
Σαν ναυαγός, σαν έρμαιο τρεχαντήρι, περιδιαβαίνω
συναισθημάτων κύματα, Ιθάκη ψάχνοντας να βρω,
στους βράχους σου αγάπη.
Ραγισμένος καθρέφτης ο κόσμος μου
και σύ, οπτασία γυμνή,
με φεγγαρόσκονη κολλάς τα κομμάτια μου.
Έρωτας, γυμνός Θεός
ήρθε στην πόρτα μου μπροστά
Σαν την ανάσα του βοριά
έρμαιο εγώ και ναυαγός,
Χίλια ταξίδια μακρινά,
γίνομαι κύμα και αφρός.
Γυμνή μου αλήθεια ακριβή
πώς να κρυφτώ να μην με δεις
Βαριανασαίνω και ποθώ,
μες στου κορμιού σου τον βυθό
κοράλλι εγώ να γεννηθώ,
Αχ θάλασσα μου να χαρείς,
εντός μου εσύ να αστρολουστείς…

©2024 Κτενά Αργυρούλα

Αρθρογράφος – Ποιήτρια