Μεταφρασμένη ποίηση από την ξεχωριστή λογοτέχνιδα Παναγιώτα Λάμπρη
Η ποίηση δεν έχει σύνορα, οι εξομολογήσεις της ψυχής ενώνουν, γαληνεύουν,
παρηγορούν…
Ένα ποίημα λοιπόν από την άλλη άκρη του κόσμου, δοσμένο σ΄ έλεύθερη απόδοση,
από τη ματιά μιας γυναίκας, που γράφει με ψυχή…
Αναμονή
Ορισμένες αναμονές σαν μέλι είναι γλυκές,
άλλες στυφή και πικάντικη γεύση έχουν,
κάποιες αβάσταχτο πόνο κομίζουν
και μερικές είναι άγριες, ανησυχία γιομάτες.
Σκοτεινές σαν σύννεφα βαριά είναι κάποιες,
μερικές βροχή και θύελλα θυμίζουν,
άλλες σαν θάλασσες απέραντες απλώνονται
και ορισμένες με χάος και δοκιμασία μοιάζουν.
Μερικές αναμονές, αφού διασχίσουν ποτάμια φωτιάς,
κλειδί της επιτυχίας στο τέλος γίνονται
και κάποιες άλλες μόνες στο βαθύ σκοτάδι περπατούν
σφιχτά κρατώντας το λυχνάρι της ελπίδας.
Ορισμένες πάλι, όταν επιτέλους τελειώσουν,
αξίας ανεκτίμητης θησαυρούς φανερώνουν,
ενώ, μερικές απ’ αυτές, σβήνουν γι’ άλλη μια φορά
και τα δάκρυα της ζωής επί γης σκουπίζουν.
©2026 Humayun Kabir Dhali (Μπαγκλαντές) / μετάφραση στα ελληνικά, Παναγιώτα Π. Λάμπρη
Waiting
Some waitings are truly sweet,
Some are sour and spicy,
Some waitings bring immense pain,
Some are wild and uneasy.
Some are dark as the heavy clouds,
Some are stormy rain,
Some are like vast, endless seas,
Some are chaos and strain.
Some waitings, after crossing the river of fire,
Are the keys to success at last,
Some walk alone through the deep dark,
With a lamp of hope held fast.
Some waitings, when they finally end,
Reveal gems of priceless worth,
Some waitings, once again, wipe away
The tears of life on earth.
©2026 Παναγιώτα Λάμπρη – Humayun Kabir Dhali (Μπαγκλαντές)
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
