Μικρές στιγμές καρδιάς μιας κάποιας γυναίκας

Αφήγημα

Α μέρος:

Πόσα χρόνια είχε να την δει…Ηταν καιρός πια να τολμήσει έστω να της το εκμυστηρευτεί.Εκεινος, το θλιμμένο παλικάρι, τώρα πια ένας στοχαστής της ζωής.

-Δεν είχαμε πιεί ούτε έναν καφε μαζί.Ποτε δεν σου είπα πόσο μαγεμένος ήμουν μαζί σου.Παντα σε χαζευα απ’το απέναντι πεζοδρόμιο.Το όμορφο κορίτσι της γειτονιάς, πως να τολμήσω να σε κοιτάξω στα μάτια,να σου εκμυστηρευτω τον έρωτα μου, χωρίς να κομπιάσω;Και τώρα, εδώ μπροστά σου το ίδιο νιώθω.Ακομη και η “καλημερα σου” απογειώνει τις αισθήσεις.Ποσο λυπάμαι που δεν πήρα το ρίσκο.

Ο κρυφός έρωτας του για εκείνη…η αρχή του τέλους του γάμου του.Για χρόνια την έβλεπε από μακριά, σαν σκιά της.Μια τυχαία συνάντηση η αφορμή να της το αποκαλυψει.

-Απ’ την ώρα που σε γνώρισα ήξερα ότι είσαι ο μεγάλος μου έρωτας.Τοτε,με το βλέμμα μου σε ακολουθούσα, ήθελα πάντα να περιφέρομαι γύρω σου, κοντά σου.Τωρα πια ελεύθερος για να αγαπώ μόνο εσένα.Κρατησε με σε μια γωνιά της ζωής σου…δεν είμαι ξένος πια.

Έφτιαξε το πορτραίτο της με αγάπη.Ενας ζωγράφος κοσμοπολίτης, γοητεύονταν όσες τον πλησίαζαν.Εκεινος την ερωτεύτηκε βαθειά, το πορτραίτο απλά αφορμή για να βρεθεί κοντά της Πέρασε ο καιρός, χάθηκαν,μια έκθεση ζωγραφικής,η συνάντηση με μια φίλη της τον αναστάτωσε.

-Πόσο κοστίζει το πορτραίτο της;

-Αυτό δεν πωλείται!Η αξία του ανεκτίμητη.Η ανάμνηση της αγάπης μου βρίσκεται πάντα σε κάθε μου έκθεση.Η καρδιά μου είναι δική της…να το ξέρει.

Κάποιες ιστορίες γίνονται αόρατες κλωστές που ενώνουν.

Β μέρος:

Ζει στον μοναχικό κόσμο των σκέψεων της.Ποσο τη στιγμάτισε ο έρωτας εκείνου του ζωγράφου… Κάηκε η ψυχή της απ’ την αγάπη ενός στοχαστή…

Κι όσοι την περιτριγυρίζουν δε θέλουν εκείνη,μα κάποιο κομμάτι της.Και η καλή της καρδιά; Τη ροκανίζουν εκείνες οι φίλες που είναι σαν σαράκι στη ζωή.

Κι εκείνη σαν μια θλιμμένη πριγκήπισσα…ακόμη αναζητά ν’ αγαπηθεί βαθειά, ολοκληρωτικά με όλες τις αισθήσεις,με τρόπους ρομαντικούς… σ’ έναν κόσμο που δεν της ταιριάζει.

Σαν αερικό νιώθει να αιωρείται στο μεταίχμιο του χρόνου.Αραγε οι αόρατες κλωστές θα συνεχίσουν να ενώνουν την καρδιά της με τούτο τον παράταιρο κόσμο;

Γ μέρος:

Απογυμνώνεται η ψυχή της στη λαίλαπα των συναισθημάτων.Με ανάσες ξέπνοες πορεύεται στο βυθό ενός τελματος.
Μαρτύριο η έλλειψη αγάπης όσων της χάρισαν μια πτώση.
Όχι άρνηση ζωής,αλλά η περιπλάνηση της σαν αερικό σε τούτο τον παράταιρο κόσμο.

Κι όμως ένα φως φαίνεται αχνά.Κι εκείνη αναζητά ν’ αναγεννηθεί σε νότες ρομαντισμού.
Σ’ ένα βλέμμα,ν αποκτήσει πάλι τη χαμένη του λάμψη το πορτραίτο εκείνου του ζωγράφου…
Στους στίχους ενός ποιητή του έρωτα ν απογειώσει τις αισθήσεις της ξανά…
Να πάψει να νιώθει σαν θλιμμένη πριγκήπισσα.

Κι εκείνη η αόρατη κλωστή που ενώνει τη ψυχή της με το σύμπαν….θα συνεχίσει να φέρνει στις σκέψεις της καρδιάς της,το γλυκό χαμόγελο εκείνου του γεροντοπαλίκαρου που χάθηκε…
Μα πάντα θα είναι το χρυσό κορίτσι στον αιώνιο παράδεισο του.
Το τέλος..;

©️2024 Αναστασία Γεωργακοπούλου
(Βασισμένο σε αληθινή ιστορία που εξελίσσεται, υπαρκτής γυναίκας)
Αρθρογράφος – Συγγραφέας – Ποιήτρια