Ποίηση – “ΠΑΛΙΑΤΣΟΣ” –

Ποίημα

Κουράστηκα να μην υπολογίζουν
τα δικά μου συναισθήματα
μιλάνε και φέρονται λες
και έχουν μπροστά τους
έναν τοίχο
είμαι άνθρωπος με αισθήματα
νιώθω λύπη, νιώθω χαρά,
νιώθω απογοήτευση..
κουράστηκα να μη με παίρνουν στα σοβαρά
να με αντιμετωπίζουν σαν έναν παλιάτσο
κάνε αστεία ,γέλα ,κλάψε
γιά αυτούς είμαι ένας κλόουν
είμαι άνθρωπος
έχω ψυχή,έχω καρδιά
και όλα αυτά με πληγώνουν
βαθιά
κουράστηκα να παίζετε μαζί μου
δεν είμαι παιχνίδι
να περνάτε την ώρα σας
κουράστηκα όλη αυτή την υποκρισία
τα ψεύτικα λόγια σας
με φλομώσατε στο παραμύθι
ναί!
είμαι ονειροπόλος
πιστεύα στα όνειρα
ακόμα πιστεύω σε αυτά
τέρμα έως εδώ
το κορόιδο δεν υπάρχει πιά!!
Γέλα παλιάτσο ..
άνοιξε πλατιά το στόμα σου
γέλα δυνατά,γέλα ψεύτικα
κλάψε παλιάτσο..
δείξε τα θλιμμένα μάτια σου
να πέφτουν δάκρυα
στο μακιγιαρισμένο πρόσωπο
κλάψε δυνατά,κλάψε αληθινά
δεν υπάρχει ελπίδα
δεν υπάρχει αύριο
όλα είναι ένα τίποτα
όλα είναι σκοτεινά.!

Νάγια ψυχογιού©2024

Αρθρογράφος – Τραγουδίστρια – Ποιήτρια