Πιο πολύ από πάντα
σε σκέφτομαι σήμερα
και θυμάμαι
την ασφάλεια που ένοιωθα
στη σκιά της αγάπης σου.
Βράχος να ακουμπήσω
στα δύσκολα,
αγκαλιά να ζεστάνω
την παγωνιά της ψυχής
και το χαμόγελο
που σήμαινε ελπίδα.
Νοστάλγησα το φως
που εκπέμπαν τα μάτια σου
και τη δύναμη
που είχαν τα λόγια σου.
Αφήνομαι στις θύμισες
των παιδικών μου χρόνων
και σε νοιώθω δίπλα μου,
να χαίρεσαι μαζί μου
τα δικά μου παιδιά.
©2023 Despo Pilavaki
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα
Ο πρώτος μεγάλος έρωτας κάθε κοριτσιού… το απέδωσες εξαιρετικά φίλη μου