Ποίημα
Αν μ΄αγαπάς να μού το λες
και στη φωτιά σου να με καις,
θέλω να λιώνω σαν κερί
στην αγκαλιά σου.
Σήμερα ζούμε κι όχι χθες
πάρε από μένα ότι θες,
μόνο να είμαι η αυγή
στα όνειρα σου.
Να ξημερώνω σαν τον ήλιο
μες τα μάτια σου
και εσύ να βλέπεις του ονείρου
τα παλάτια σου.
Όταν σ΄αγγίζω να μεθώ
από το άρωμα σου,
κρατάμε μόνο τρυφερά
στην αγκαλιά σου
Αν μ΄αγαπάς χίλιες φορές
κάθε στιγμή να μου το λες,
θέλω να νιώθω την ανάσα σου,
κοντά μου
Αν μ΄αγαπάς δώσμου στιγμές
αγάπης να είναι μαγικές,
να νιώσω ότι σπάει η καρδιά μου.
©2023 Δημήτριοςς Μονιός
Αρθρογράφος – Ποιητής

Πολύ καλό