Ποίηση – Αδιαφορία –

Ποίημα

Καγχάζεις ακούγοντας
την αναγγελία θυέλλης
και τα περί ακραίων καιρικών φαινομένων
καταγράφοντας ταυτόχρονα εν πλω
τις μέρες που δεν οδηγούσαν πουθενά
θεμελιώνοντας τη δική σου θεωρία των πάντων
αποφεύγοντας με κατεύθυνση προς το Νότο
τις δύσοσμες μελωδίες
που έστηναν κυκλωτικό χορό.

Στον ήλιο που βυθίζεται κοιτώντας
στην άκρη του ορίζοντα
ψάχνοντας καταφύγιο ανάμεσα στα αστέρια
μαζεύοντας τους φόβους και τις επιλογές
και κάθε λέξη σου ψεύτικη ή αληθινή
μακριά από ιστορίες αλλόκοτες.

Πέταξες τις σελίδες με τους στίχους σου
στον άνεμο αφήνοντάς τον να τους διαβάσει.
Αμφισβητώντας τον χρόνο και το χώρο
βαδίζοντας προς το παρελθόν
παρέπεμψες στις καλένδες
ιστορικούς και χρονικούς συμβιβασμούς
αδιαφορώντας πλήρως για το μέλλον.

©️©2025 Δημήτρης Παπαλιάς
Αρθρογράφος * Ποιητής