Ποίημα
Μου είπες που πάμε
και δύο Άγγελοι
σήκωσαν τα φτερά τους.
Ελπίδα ζήτησαν
και αγκαλιές,
για να μπορούν να μετρηθούν
με το ύψος της έντασης
των παλμών σου.
Αγκαλιές παντοτινές,
γεμάτες έρωτα
και ανάγκη
για περισσότερο όνειρο.
Βρες μέσα τους
τη λάμψη μου.
Περπατά μαζί μου
να μη νιώθω φόβο.
Μόνο δύο στάλες δροσιάς
στα χείλη σου,
από το τελείωμα της βροχής.
Της υγρής επιφανείας
ενός γιασεμιού.
Περπατα το μονοπάτι.
Μη φοβηθείς
που θα το νιώσεις κρύο.
Φανέρωσε την αναγκη σου
και αφήσου
να σε ντύσει το σύννεφο.
Γίνε ουρανός.
Γίνε ζωή.
Δίχως ξημερώματα
και απομεινάρια
μιας χαμένης ζωής.
©️2025 Σταύρος Μαυράκης
Αρθρογράφος * Ποιητής
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα