Ποίηση – Η καρδιά –

Ποίημα

Τι μανία κι αυτή!
Έρχεσαι τις ώρες που κοιμάμαι
και μου χαλάς τη χαρά
για ότι όμορφο κτίζει ο ύπνος.
Πάλι διέκοψες τ΄όνειρο
μ´εκείνο το άγγιγμα στον ώμο.

Μπαίνεις στην κάμαρα
από την κλειστή πόρτα
και το σφραγισμένο παράθυρο
και σφυράς εκείνο το σκοπό
που φέρνει στην ψυχή μου τη θλίψη.

Πάλι μου χάλασες τ´όνειρο,
πάλι εμπόδισες το ταξίδι
του ετοιμόρροπου μυαλού.

Κι ύστερα παραπονιέσαι
πως δεν γράφω τραγούδια χαράς.
Μα τι θαρρείς;
Μπουζουξίδικο είναι η καρδιά;
Παραγγέλλω, πληρώνω, χορεύουμε;
Τα σώψυχα της βγάζει γράφοντας.
Σαν δεν σ´αρέσει, να μην ξανάρθεις.
Το επισκεπτήριο τελείωσε
από καιρό!

©2024 ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ

Αρθρογράφος – Ποιήτρια