Ποίηση
Μια ανάγωγη φιγούρα στον ορίζοντα
Τολμηρή, βγαλμένη από καταγώγια
που παίρνουν και δίνουν ζωή,
ως πληρωμή, ως ενοίκιο, για την ψυχή.
Χορεύοντας με σκιάχτρα
που ποτέ τους δεν είχαν φοβηθεί.
Νανουρίζοντας χάρτινα όνειρα
που τσαλακωμένα
ικετεύουν τη στάχτη να τους λυπηθεί.
Μια ολόκληρη ζωή κρυμμένη
σε παράνομο αλκοόλ ακολασίας,
σε καπνό της πιο αβάσταχτης απελπισίας,
στον οχετό μιας αλησμόνητης θυσίας.
Πάντα εκεί, στητή, παγωμένη,
χωρίς ελπίδα ή ντροπή,
αποφασισμένη να συνεχίσει να ‘ψαρεύει’
με δόλωμα μια αλήθεια, βαφτισμένη στη χολή.
Απομεινάρι και αυτή,
μιας αγάπης που τόλμησε να δοθεί,
να πιστέψει σε δυο σκληρά μπράτσα
και σ΄ένα φιλί, κόλαση σωστή.
Προς πώληση η πεταλουδίτσα του λιμανιού
στα σκοτεινά δρομάκια του χωριού.
Αντρές σταθείτε στη σειρά
το συσσίτιο απόψε έχει δυο πικραμένα φιλιά,
δυο κόκκινα χείλη που ματώνουν δίχως δαγκωνιά
και ένα κορμί που λησμόνησε τι πάει να πει ζεστασιά.
Μια παγωμένη αγκαλιά
Μια ψεύτικη ανάσα στα μικρότερα ‘παιδιά’
Ένα δάκρυ για τους ναύτες που σεβάστηκαν
και άγγιξαν για λίγο τα μαλλιά…
Μια ανάγωγη φιγούρα στον ορίζοντα…
Μια σειρήνα δίπλα στον φάρο της ζωής
Μια πεταλούδα καρφιτσωμένη στη συλλογή
της πιο πρόστυχης ψυχής…
©️2024 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα

μπράβο αστέρι μου!