Ποίημα
Χίος Νοέμβρης 68
Μπαμπά γλυκέ μου σε φιλώ
Σταμάτησα να μπουσουλώ,
Θυμάσαι; Μ’ άφησες μωρό!
Τώρα αρχίζω να βαδίζω!
Το πάτωμα δεν σφουγγαρίζω!
Έτσι μου έλεγες μικρό.
Τώρα παπούτσια πια φορώ.
Μου τα ’στειλες με το Λοστρόμο
Και με τι σάκα μου στον ώμο,
θα πάω φέτος στο σχολειό.
Μα, που είσαι; Άλλο δεν μπορώ!
Ξεμπάρκαρε να είσαι εδώ,
μας λείπεις σε παρακαλώ,
Η μάνα κλαίει σαν μωρό.
Μαραίνεται σαν το φυτό,
που έμεινε απότιστο.
Έλα για λίγο να σε δω
Μας στέλνεις χρήματα σωρό.
Πήραμε σπίτι πιο καλό.
Τώρα, σου γράφω πια εγώ
Δευτέρα τάξη στο σχολειό…
©2024 Μπάμπης Κοιλιάρης
Αρθρογράφος – Ποιητής – Συγγραφέας

Είναι πολύ σκληρό και για τον ναυτικό που φεύγει μακριά μα και για την οικογένεια του που μένει πίσω… Ειλικρινά μας δώσατε πολύ όμορφες και συγκινητικές εικόνες. Να είστε πάντα καλά.