Ποίημα
Λατρεμένη η επαφή με το σώμα σου!
Χαρτογραφεί η παλάμη μου τα ευαίσθητα σημεία σου,
σαν άγνωστο νησί σ’ ανακαλύπτει,
κοκκινίζει η αφή σε κάθε άγγιγμα της.
Σε νιώθω φλογισμένη ακτή
να γλύφεις τα ακροδάχτυλα των κυμάτων μου.
Στο χείμαρρο μιας σου αλήθειας
ή στα βαθιά μιας χίμαιρας,
τους πόθους σου, ευσεβείς εμβαπτίζεις.
Στο υγρό μου στοιχείο,
γη του ελέους θαρρείς, τους εξαγνίζεις.
Παλίρροια!
Θάλασσα πλατιά σε αγκαλιάζω,
τυλίγομαι γύρω σου ώσπου σε περιέχω.
Με μια απρόβλεπτη κίνηση
η ανταρσία των αισθήσεων σου εκστατικά κορυφώνεται!
Χάνεσαι, σβήνεις στο πέρας…στο βυθό μου,
στα βάθη του απείρου, στον άμετρο χρόνο!
Άμπωτις!
Τα κοχύλια στην αμμουδιά απλωμένα,
μικροί αφηγητές,
μαρτυρούν τα μυστικά της αλμυρής πολιτείας μου.
Γαληνεύει η φύση μου με μια νηνεμία αφιλοσόφητη.
Ως να δέσει η αφή μου στο δέρμα σου πάλι!
©2025 Voula Kapiri
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα