Ποίηση
Σε σκέπασα με το σεντόνι.
Το φόρεμα σου κατακόκκινο σαν τριαντάφυλλο
Ακούμπησα το χέρι μου πάνω στο πρόσωπο σου.
Έκαιγε.
Τα μάτια σου δυο λαμπερά αστέρια γεμάτα φως.
Γεμάτα λάμψη.
Τίποτα άλλο πιο όμορφο μέσα στο δωμάτιο.
Μόνο τα μάτια σου.
Τίποτα άλλο πιο όμορφο μέσα σε αυτή τη ζωή.
Μόνο το βλέμμα σου.
Σε σκέπασα καλά, δεν ήθελα να κρυώνεις.
Μέσα στο μυαλό μου, όλα όσα είπαμε,
όλα όσα θέλαμε να πούμε και δεν τολμούσαμε.
Θέλεις να σηκωθείς και να περπατήσεις.
Μα εγώ φοβάμαι μην κρυώνεις.
Να μην γίνεις αστραπή και φύγεις.
©2024 Σταύρος Μαυράκης
Αρθρογράφος – Ποιητής

Το ένα καλύτερο απο το άλλο