Ποίημα
Σε είδα σαν γεννήθηκες
Και πήρα μια χαρά.
Γερό παιδί σε ήθελα
Το ευχόμουν φωναχτά.
Πρωί πρωί σε χάιδεψα
Κοιμόσουνα βαθιά,
Φίλησα τη μητέρα σου
κι έφυγα στη δουλειά.
όλη τη μέρα ερχόσουνα
στα μάτια μου μπροστά,
με νάζια και καμώματα
να θες ζαχαρωτά.
τις Κυριακές δεν δούλευα
και παίζαμε μαζί,
μου θύμιζες τα νιάτα μου
με έκανες παιδί.
Σχολείο και σπουδάσματα
τα πήγαινες καλά.
Με έκανες υπερήφανο
δάκρυζα στα κλεφτά.
Τώρα πια που μεγάλωσες
Δεν τα θυμάσαι αυτά
Θα κάνεις οικογένεια
Θα γίνεις και μπαμπάς.
©2024 Μπάμπης Κοιλιάρης
Αρθρογράφος – Ποιητής – Καλλιτέχνης – Συγγραφέας

Εξαιρετικό φίλε μου