Ποίημα
Αυτά τα άγραφα γράμματα λάτρεψα
αυτά που ακούν τη μουσική δίχως ήχο,
που κάθε φεγγάρι κουβαλά τα μάτια σου,
που ένα κλωνάρι βασιλικού,
γεμίζει μοσχοβολιά απ΄το άρωμά σου.
Αυτά που το γέλιο σου
κουβαλά ένα μικρό ανεμάκι,
που όπου κι αν είσαι μένεις εδώ,
τα χέρια σου απάνεμα κλωνάρια
στο σφιχταγκάλιασμα της γης με ουρανό,
αυτόφωτα αστέρια που ασύνορα πετούν.
Μικρή ακριβοθώρητη πατρίδα η καρδιά
που μ΄ένα χτένι στολίζει τα βρεγμένα σου μαλλιά
κι απλώνει των κάστρων τα μικρά πουλιά
να κελαηδούν στης νύχτας σου τη σιγαλιά !
©2023 Λένα Μοναστηριώτου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα