Ποίηση – Της νύχτας –

Ποίημα

Νύχτα ευτυχισμένη,
βαρύ κι ασήκωτο το βάρος σου.

Προσμονάς.
Δείχνεις το δρόμο
Καρτεράς ν΄ακούσεις
την ομολογία,
την απολογία!
Τα λόγια της συγχώρεσης
– ίσως.

Όσο κι αν προσμονάς
δε θα΄ρθει,
δεν πονά η ψυχή
για λάθη.
Δε ματώνει
για εξιλέωση.
Δε σπαρταρά
για λύπηση.
Προχωρά,
βαδίζει
στέρεα και σταράτα,
το δρόμο
για καρτέρεμα.
Κατέχοντας το άδικο,
μαθαίνοντας
για και καλή,
κάνοντας για πάντα
κτήμα της
τ΄όνειρο το μεγάλο.

Γνώστης
– η ψυχή –
της ουτοπίας,
χαράζει
με δάκρυ
το δρόμο της.

Δρόμο
γιομάτο μνήμες.
Φορτωμένο από τις σκέψεις.
Δρόμο
της υπομονής,
της υστερίας,
της αγάπης
της άπιαστης.

Νύχτα ευτυχισμένη.
Βαρύ κι ασήκωτο
το βάρος σου
όταν σκορπάς
τη δυστυχία.

©2024 Δανιήλ Τσιορμπατζής
Αρθρογράφος – Δημοσιογράφος – Λογοτέχνης

Από το βιβλίο του λογοτέχνη

‘Ερωτικά Ποιητικά Ανάλεκτα’