Ποίημα
Το τσιγάρο πού ανάβω
πόσο φαίνεται γλυκό
σβήνει η γεύση του στα χείλη
στο φιλί σου το πικρό.
Ζωή μου δε σε προσκυνώ
εγώ δε γονατίζω
όσο μου φόρτωσες καημό
στα μάτια σ΄αντικρύζω.
Έχω πολλά παράπονα
όμως δε σου τα λέω,
εγώ έχω μάθει να γελώ
δε θα με δεις να κλαίω.
Όπου με πας σε περπατώ
ζωή μου δε διστάζω,
στο δρόμο μου μόνο εγώ
προορισμό χαράζω.
Δε με λυγίζεις εύκολα
ζωή μου δε θα πέσω,
του ονείρου μου τα χρώματα
απόψε θα φορέσω.
Στο πράσινο η ελπίδα μου
κόκκινο στην αγάπη
και δέχομαι το γκρίζο σου ζωή
κι ας είναι δάκρυ.
©2024 Dimitrios Monios
Αρθρογράφος – Στιχουργός – Ποιητής

υπέροχο!
Γνήσιος Ταξιδευτής!