Σκέψεις – ‘ Άυλα * Άχρωμα * Άχρονα ‘ –

Σκέψεις

Άσε με να ονειρευτώ!
Μη μου χαλάσεις το ταξίδι μου με “δεν” και “πρέπει”.
Αυτά τα ταξίδια είναι άυλα, άχρονα, άχρωμα, αόριστα.
Έχουν μονάχα μυρωδιές και ήχους!
Είναι σαν χάδι τρυφερό πάνω στο αναψοκοκκινισμένο μάγουλο
ενός φοβισμένους παιδιού,
στο ιδρωμένο κούτελο μιας έφηβης
καθώς γυρίζει τρέχοντας από το πρώτο ραντεβού,
στην καρδιά ενός ερωτευμένου
που η αντάρα του πάθους του έμεινε στη μέση.
Βάζεις τα καλά σου, χτενίζεις τα μαλλιά σου,
λούζεσαι με την αύρα της θάλασσας
κι αφήνεις το σκαρί σου ν΄ αρμενίζει.
Είναι ετούτα τα ταξίδια
που σου χαρίζουν δρόμους αλμυρούς, ευφάνταστους,
δρόμους που δε νοήθηκες ποτέ πως θα υπάρχουν.
Μα μια παρέα δελφινιών
σε συνοδεύει στο ταξίδι αυτό το αλαργινό,
είναι εκεί και σου μιλούν,
σε παροτρύνουν να βουτήξεις στα βαθιά
να πιάσεις πάτο αλλιώς καμιά αξία δε θα΄χει τ΄οξυγόνο
σαν βγεις έξω απ΄το νερό.
Μια μεγάλη ασφυξία σου δίνει δύναμη,
ν΄ανασάνεις βαθιά… με όλο σου το είναι!
Μη φοβηθείς να ταξιδέψεις, να μπαρκάρεις.
Άσε το ρεύμα να σε πάει μακριά,
έτσι κι αλλιώς έχεις εκείνα τα δελφίνια
να σε φέρουν πίσω και πάλι στην πεζή στεριά όταν θα φέξει!!!

©2024 Καλλιόπη Θωμά

Αρθρογράφος – Ποιήτρια – Συγγραφέας