Ποίηση – Το χάρακτρο του ποιητή –
Ποίημα Στενή φυλακή που φτιάχνεται απ’ το μυαλό. Πονάει η ψυχή, κραυγάζει. Κουφή η συνείδηση, ανάπηρη κουρνιάζει σε μια ανήλιαγη βαθιά τρύπα μέσα σε βουνά αδιαφορίας. Έβγαλε νύχια το ψέμα,…
ΓΙΩΤΑ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ
Ε Ρ Ω Τ Α Σ – ΠΙΚΡΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ –
Ποίημα Πικρό χαμόγελο Εκείνος την άφηνε φεύγοντας νέο κορίτσι, ερωτευμένο με το κορμί να λαχταρά το σμίξιμό με το κορμί του Εκείνη ξάγρυπνούσε με την σκέψη του μετρώντας ώρα την…
Ποίηση – Μ α ρ ι ο ν έ τ α –
Ποίημα Μια μαριονέτα ξεχασμένη στο σωρό κάποιων ονείρων που έχουν σβήσει από καιρό. Δεμένη ακόμα με τα αόρατα σχοινιά, που τόσα χρόνια τα κρατούσες σταθερά. Καθώς την έστηνες επάνω…
Ποίηση – Οι κύκλοι της ζωής –
Ποίημα Μιας ανεξήγητης ζωής μ' έχει πάρει ο άνεμος, που πότε καυτός ψηλά σηκώνει την ψυχή μου και τη λιώνει, πότε ψυχρός χάμω πετάει την ελπίδα μου και την παγώνει.…
Απιαστο όνειρο
Ποίημα Όπως σε όνειρο σ' αντάμωσα και πάλι Κι ήτανε γύρω φως μ' αστέρια και λουλούδια. Εσύ, κρατώντας τη ζωή στα δυο σου χέρια μας τραγούδησες για τη χαρά και…
Ποίηση – Το βλέμμα –
Ποίημα Μη με κοιτάς μ'αυτό το βλέμμα το γεμάτο απορία Τόσο ἐκπληκτο! Η παιδική ψυχή σου πρώτη φορά που αντάμωσε τον πόνο Μακάρι να με κοίταγες με μίσος, με κακία…
Ποίηση – Κρίνοι και Αγκάθια –
Ποίημα Κρίνοι κι αγκάθια Λέξεις και δάκρυα στεφάνι σου πλέκουν, παιδί του πολέμου σε άγραφη κόλλα χαρτί. Κρίνο λευκό βαμμένο με αίμα, σ' αγκαλιάζει με οδύνη η άμοιρη μητέρα.…
Χαϊκού, Αγλαΐα Κεφαλά
Ανοίγω φτερά σαν παιδί με τα πουλιά να αποδράσω Με το γαλάζιο του ουρανού να βάψω γκρίζες εικόνες Σε ένα λευκό σύννεφο να αφήσω λυγμούς αθώων @Αγλαΐα Κεφαλά, 25-8-2023 Αρθρογράφος…
ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ
Στο ξεχασμένο δάσος ζούν απομεινάρια δένδρων κορμιά με τα κλαδιά τους απογυμνωμένα Χωρίς τα φύλλα τους μοιάζουν με Ικέτιδες σε αρχαία τραγωδία που εκλιπαρούν με χέρια υψωμένα την Θεία Δίκη…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα