Η δική τους σταγόνα – Γιώργος Τσιβελέκος – Ποίημα
Η δική τους σταγόνα* Εκείνη στεκόταν πάνω απ’ το προσκέφαλό του. Ξαγρυπνούσε σκουπίζοντάς του τον ιδρώτα που έτρεχε ασταμάτητα απ’ το μέτωπο, παρόλο που δεν ήταν εμπύρετος. Κάθε φορά που…
Η δική τους σταγόνα* Εκείνη στεκόταν πάνω απ’ το προσκέφαλό του. Ξαγρυπνούσε σκουπίζοντάς του τον ιδρώτα που έτρεχε ασταμάτητα απ’ το μέτωπο, παρόλο που δεν ήταν εμπύρετος. Κάθε φορά που…
Ποίημα Το τσιγάρο πού ανάβω πόσο φαίνεται γλυκό σβήνει η γεύση του στα χείλη στο φιλί σου το πικρό. Ζωή μου δε σε προσκυνώ εγώ δε γονατίζω όσο μου φόρτωσες…
Ποίημα Ταξίδεψα μια μέρα στην ουρά ενός ουράνιου τόξου, καθώς γεννιόταν από μιά καταιγίδα. Αγάπησα τα χρώματα τής ίριδας, μα λάτρεψα τα νοτισμένα βλέφαρα τού σύννεφου, τής βροχής την αγκαλιά,…
Δεν ήξερες, Δεν ζήτησες να μάθεις, πόσο πολύ σε χρειάστηκε η καρδιά μου. Στάθηκες πέρα από τα σύνορά της. Χαμογελώ στο Φως στα αστέρια. Ψυχορραγεί απόψε ο καημός, Αγάπη…
Ποίημα Βρέχει καρέκλες Καταιγίδες Κι αστραπές. Λες και τρελάθηκε ο καιρός Κάτω στο νότο. Μα εμείς κουβέρτα Κινητό και καναπές Φαχιτας τσίλι αβοκάντο και καρότο. Ποια μαγική ανατολή ψάχνεις να…
Ποίημα Ανάμνηση παράδεισου το αγγελικό ξύπνημα της παιδικής ψυχής Αθώο βλέμμα που αγγίζει το ανέφελο γαλάζιο του ουρανού, πετάει με τα φτερά της φαντασίας για να παίξει με τις πρώτες…
Ποίημα Σήψη κυρίεψε σώματα που ήταν βουτηγμένα στην αμαρτία, μέσα σε χρόνους που τα κορμιά, είχαν κορεσθεί από την ηδονή της σάρκας και δεν είχαν, τίποτα άλλο να δώσουν,…
Ποίημα Σε περιμένω για να ‘ρθεις Μαρτύριο έγινε η ζωή και η καρδιά εμαράθη σε περιμένω για να ‘ρθεις ενώ ξέρω δε θα ‘ρθεις. Όλα σου τα εφύλαξα να έρθεις…
Ποίημα Στο μουράγιο της καρδιάς μου, όλη μέρα καρτερώ τις πληγές μου να ξεπλύνω, στης αλμύρας τον αφρό. Στο σκαρί της ευτυχίας, βρίσκω πόρτα σφαλιστή με το φύσημα του μπάτη,…
Ποίημα Φύλαξα βαθειά, στο συρτάρι της ψυχής, όνειρα και αισθήματα, μιάς αλλοτινής ζωής... Τα νότισα με δάκρυα, πριχού να τα φυλάξω... τα διάβασα στοχαστικά, δεν θέλω να πετάξω... Πίστεψα πώς…
0 items in your cart (0,00€)